17e Dag - Yellowstone (Lake Yellowstone)

26 juli 2009

Afgelegde kilometers: 184miles
Hotelovernachting: Lake Yellowstone Hotel & Cabins, Yellowstone
Prijs: $ 240 = EUR ..
Weer vandaag: Zonnig en warm, eind van de dag koel, bewolkt en regen


(Klik voor vergroting)

Vandaag dus geen wekker gezet, maar door het vroege slapen gaan, zijn we toch vroeg wakker. Rond 6uur gaan we eruit en om 6:30 zitten we in de auto op weg naar Lamar Valley, waar we rond 7:30 aankomen. En natuurlijk weer veel bison, op de weg, langs de weg en in de verre verte op deze grote vlakte. Daarnaast ook nog een grote kudde van hertjes, duidelijk te zien vanaf de weg.



Als we weer terug willen rijden, zien we een paar stops verder grote drukte; hier staan veel mensen met verrekijkers 1 kant op te kijken. Dat moet dus wat betekenen …. Het blijkt dat er een wolf loopt, in de vallei. Dat moeten we natuurlijk ook zien. Met mijn verrekijker zie ik inderdaad duidelijk een wolf, al is het klein. Met de fotocamera is het haast niet te zien (maar toch zichtbaar). De verrekijkers die we daar ook mogen gebruiken, halen ‘haar’ heel dichtbij. Het is blijkbaar een vrouwtje, behorend tot de ‘druid’ groep … Het zal wel, in ieder geval hartstikke leuk om mee te maken ! We staan hier dus zeker een half uur mee te staren, totdat ze ineens onze kant op komt, en een coyote wegjaagt, die vlakbij ineens de weg over vliegt.



Rond 8:00 rijden we weer richting ons hotel terug, waar we rond 9:00 weer zijn. Terwijl Yvonne alle koffers weer klaarzet, kleden de mannen en ik ons om in zwemkleding en maken ons klaar voor de Boiling River ! We laden de auto weer vol, en checken uit. Het is prachtig weer en nog relatief vroeg, dus zal het nog niet zo druk zijn. Yvonne besluit ons af te zetten, zodat zij nog wat inkopen kan doen in Gardiner; waaronder verse broodjes en natuurlijk aardbeien. Om 9uur zet ze ons af, en gaan wij op pad. We kiezen dit keer de achterste ‘baden’. Dit is even lastig om te bereiken, maar wel veel keus en zo kunnen we ons eigen ‘bad’ kiezen. We genieten hier lekker met z’n 3-en ! We denken ook een bald eagle te zien, maar op foto’s later, lijkt het toch meer een osprey …



Als ik rond 10:40 al het bad uitga om me af te drogen, zie ik op de trap naar het water toe, waar ik dus net langs gelopen ben (en het is geen echt brede trap), ineens een slang ! Geen grote, waarschijnlijk 70cm of zo. Maar hij had zo’n rare kop, ik dacht echt dat hij een klap had gehad, en dood lag te gaan. Na een paar keer goed kijken, zag ik het pas. Hij had een vis gevangen ! En die was hij nu aan het opeten. Ongelooflijk gezicht, hij was redelijk rustig, en je zag de vis heel langzaam zijn lichaam in verdwijnen. Hij zet zijn kaken gewoon open en werkt zijn prooi langzaam naar binnen ….



Ik roep de mannen even, die komen kijken en gaan even ‘op de foto’. De slang werkt de vis helemaal naar binnen, en komt dan ineens ‘tot leven’. Hij begint te blazen, bek open, en snel te bewegen/kronkelen. Je ziet de vis ook echt door zijn lichaam bewegen ! Ik heb het idee dat hij banger is voor ons, dan wij voor hem. Hij kronkelt zich ineens naar de zijkant van de trap en kronkelt supersnel een spelonk tussen de rotsen in. Ongelooflijk hoe snel hij ineens weg is. En als je je dus bedenkt wat er allemaal vlakbij om je heen in en onder rotsen zit ….



Goed, rond 11uur lopen we dus weer terug naar de parkeerplaats, waar we Yvonne al zien aankomen. Die had al 10minuten zitten wachten en wilde ons al komen halen. Zij had met Denise en haar ouders gebeld, en even een twitter achter gelaten (met wat uitleg …). Blijkt dat we, terwijl we terug naar de auto lopen, ineens bereik hebben. Dus Matthew belt nog even met oma over de beren en de slang, maar als we weer bij de auto staan, is het bereik weg ?! Vreemd, maar goed. Rond 11:15 gaan we dus op weg naar ons 2e hotel in Yellowstone. Al snel zien we een opstopping, daar moet iets zijn !! Het blijkt een grote mannetjes Moose; blijft echt een geweldig gezicht. We maken wat foto’s en rijden door.



We hebben deze weg gisteren ook al gereden, dus nu stoppen we bij de plekken die we gisteren overgeslagen hebben. Dat zijn de Roaring Mountain (je zit stoom en hoort gerommel), een plek waar veel nieuwe bomen groeien na de 1988 brand en nog een paar andere kleine stops.



Norris Geyser Basin rijden we voorbij, daar zijn we immers ook al geweest. We gaan nu een voor ons nieuw gebied in, we rijden nu vanaf Norris richting Old Faithful via Madison Junction. We weten dat ze hier aan de weg bezig zijn, dus we zijn benieuwd. In ieder geval borrelt alles hier in dit gebied, en je zou overal wel langs de weg kunnen stoppen. We vinden het echt heel bijzonder hier met al die geisers. Al snel komen we bij Artist Paint Pots, een verzameling mudpots (eigenlijk borrelende modder); je moet een stukje door een bos lopen, en dan kan je via een boardwalk (want je mag hier nergens van het pad afwijken, het kan onder je ineens gaan borrelen) de verschillende mudpots gaan bekijken. Alles lijkt er anders uit te zien, en overal is een reden voor waarom het zo anders is, terwijl het bijna vlak naast elkaar ligt. 



Vanaf het bos loop je eigenlijk in een vierkant om de verschillende mudpots heen (al liggen erbuiten ook duidelijk rokende en borrelende plekken). Op 1/3 moet je nog een stuk omhoog, waardoor je uitzicht hebt over het hele gebiedje (inclusief bos), zie de laatste foto hierboven. Als we weer naar beneden lopen vanaf de ‘natuurlijke’ trap (gewoon wat verhogingen in de grond gemaakt), heeft Yvonne het er nog over dat haar Birkenstock toch wel lekker lopen, dat ze dat iedereen kan aanraden voor deze tripjes. En dan ineens zie ik de camera mij voorbij stuiteren, ik kijk om en zie Yvonne op de grond liggen ! Ik schrik me rot, en Yvonne is nog wel het meest geschrokken. Er stak precies een stuk rots uit de grond, in de schaduw en daar was ze precies opgestapt, haar enkel was geklapt en daardoor was ze vol onderuit gegaan, opgevangen door haar andere been …. Als ze langzaam aan opstaat, blijkt het voornamelijk haar knie te zijn die volledig openligt (en haar broek is volledig gescheurd bij haar knie in de buurt …). En volledig bedekt met stof/zand … En ze heeft verschrikkelijk pijn (het is feitelijk een grote schaafwond, die zijn het ergst …). Maar gelukkig lijkt ze niets verstuikt of gebruiken te hebben. Terwijl ik dus heel snel naar de auto loop om water te halen om het zoveel mogelijk schoon proberen te maken, strompelt Yvonne achter me aan. Gelukkig hebben we van alles bij ons, maar dus wel in de auto.



Bij de auto proberen we de knie zo goed als mogelijk schoon te krijgen, maar dat doet natuurlijk verschrikkelijk pijn. Daarna smeren we het hele gebied maar in met jodium, waardoor ze nu een volledig rode knie heeft … Het ziet er niet uit, maar we willen voorkomen dat het gaat irriteren door het vuil/stof/zand, wat we er niet helemaal hebben uitgekregen.



De omgeving blijft prachtig, en Yvonne wil toch gewoon alles gaan doen/bekijken, dus we rijden rustig verder, en stoppen dan wel bij een Ranger Station, om te kijken of we gaasjes en zo’n bandage kunnen krijgen. Want het ziet er niet uit nu. Er is een Ranger Station bij Madison Junction, dus daar stoppen we. Helaas hebben ze alleen pleisters en geen echte bandage …. Nou, dan blijven we maar even zo. We kiezen een picknicktafel uit in de schaduw en ik mag even flink ‘off-road’ met de mobiele koelbox ! Het is al 13:45, dus lekker rustig hier. We zitten weer lekker aan de broodjes en aardbeitjes en de mannen gaan daarna lekker tussen de bomen rommelen, terwijl Yvonne en ik nog even bijkletsen. Ineens zien we de mannen helemaal hysterisch zwaaien en roepen. Als we omkijken, zien we op 2 meter van onze tafel een coyote voorbij lopen/rennen … Voordat ik de camera klaar en aan heb, is die al de bossen in verdwenen … Maar toch leuk !



We vervolgen onze weg weer en rijden de Firehole Canyon Dr (scenic bypass), waarbij je prachtige uitzichten hebt op de rivier en de omgeving. In het midden van de rit is een stuk van de rivier waar je zelfs mag zwemmen in de rivier (voor de rest mag dat niet, omdat het gevaarlijk is met al die geisers die ook gewoon in het water zijn). Maar we waren er al voor gewaarschuwd, het kan druk zijn. En inderdaad, we kunnen alleen helemaal bovenaan de weg een plek krijgen, en Yvonne loopt liever niet te veel nu, dus we besluiten, ondanks dat we onze zwembroeken aan te hebben, dit maar over te slaan en wat mooie foto’s van de omgeving te maken (de Firehole Cascades en Firehole Falls).



We rijden weer een stukje verder en rond 14:45 komen we de Fountain Paint Pot, waar we een halve mijl kunnen lopen over boardwalks; ook dit zijn weer allemaal mudpots, geisers en prachtige (kokende) pools. Onbeschrijfelijk wat je hier weer allemaal zo dichtbij elkaar vindt.



Net iets na 15uur komen we bij de Firehole Lake Drive. Hier kan je een rondje rijden van ongeveer 3mile en kom je langs verschillende geisers en pools. De grootste is Great Fountain Geyser, die 1 keer in de 11uur uitbarst. Maar dat is ergens tussen 18uur en 24uur, dus dat gaan we niet redden. Hier komen we nog 2 Nederlanders tegen, en als we staan te kletsen, loopt er een familie langs waarvan de vader lang geleden uit Nederland vertrokken is naar de US, dus ook daar kletsen we nog even mee. Maar daarna weer verder op pad, want het is prachtig hier.



We rijden weer verder en komen bij het Midway Geyser Basin. Hier ligt de bekende en grootste/diepste hot spring ‘Grand Prismatic Spring’. Vlakbij ligt de Excelsior Pool. Deze Pool stort per minuut 4.000 gallon kokend water de Firehole River in; dat is ECHT veel ! De mannen proberen langs de waterkant nog even te voelen, en inderdaad, het water van de rivier is redelijk warm (ondanks dat dit gletsjer water is).



We komen nog langs 2 gebiedjes, maar Yvonne wil nu wel even rustig aan doen, en volgens de Lonely Planet zijn deze ‘safely to miss’. Dus we rijden nu door naar Old Faithful, waar we eerst kijken hoe laat de volgende uitbarsting is. Het is nu 16:30 en de uitbarsting is om 17:14, dat betekent dat we nog even de tijd hebben. De lucht is inmiddels wel flink donker aan het worden, dus we halen even onze truien uit de auto en gaan even de grote winkel in, waar we natuurlijk een ijsje nemen.



Om 17uur zorgen we dat we bij Old Faithful zijn. Het is al flink druk aan het worden; ook op het parkeerterrein is het druk. Dit is duidelijk een ‘must do’ onderdeel van een Yellowstone vakantie (vinden wij natuurlijk ook). Het is inderdaad frisjes bij de geiser. We hebben prima uitzicht en hij begint al te roken; om 17:13 begint hij echt water te spuiten en maken we veel foto’s ! Een bijzondere ervaring.

  

We besluiten nog alleen naar Geyser Hill te gaan, en rondje achter Old Faithful, en de andere geisers allemaal te laten voor wat het is. Yvonne is inmiddels flink moe, en we hebben ook wel trek gekregen. We kijken even of we een restaurant kunnen vinden; er zijn immers flink wat gebouwen rondom Old Faithful. Maar dat blijkt niet allemaal te zijn wat willen. We eindigen bij Old Faithul Inn (waar ik had willen overnachten, maar die zat volledig vol), waar een buffet is. Ook dat is niets voor ons. Inmiddels kunnen we hierdoor nog wel even de volgende uitbarsting meemaken, om 18:35.



We eindigen uiteindelijk bij een soort van snackbar, bij het benzinestation van Old Faithful Inn, en worden bediend door een man van in de 70 … Maar het smaakt hier bijzonder goed; Yvonne en de mannen chicken fingers en hamburgers, ik een Chicken Caesar Salad. Terwijl we binnen zitten te eten, gaat het stortregenen … We hadden het zien aankomen, duurde wat langer dan gedacht, maar nu stort het uit de hemel. Onderweg, rond 19:30, stoppen we nog bij de Kepler Cascades, dit stuk komen we immers niet meer.



En om precies 20:30, na een rit door een prachtige omgeving, met nog steeds overal borrelende meertjes en pools, en tenslotte het gigantische Lake Yellowstone, komen we bij ons hotel aan. We checken in, laten de koffers naar onze kamer brengen en lopen nog even naar de shop voor verband voor Yvonne. Het lijkt inmiddels weer wat opgeklaard, al barst er om 21uur toch weer een regenbui los. Ik verbind Yvonne haar knie, zodat ze hopelijk goed kan slapen.



Daarna probeer ik nog even, of ik via de telefoonlijn kan inbellen. Want de kamer is basic, alhoewel iets mooier dan het vorige hotel. Maar geen tv, geen internet en geen airco. En het inbellen lukt nog ook; ik heb een programma op de laptop waarmee ik op veel hotspots gratis kan inloggen; hier dacht ik me ook nog te herinneren wel eens gratis inbelnummers te zien. En inderdaad, het werkt. Dus ik check even snel email, zet weer 1 dag op de weblog (zonder foto’s, dat is niet te doen met deze snelheid) en om 22uur gaan we slapen. Morgen rustig aan doen, maar wel de wekker om 6:30 gezet. We hebben nog wat dingen te bekijken, waaronder Hayden Valley en de Grand Canyon of Yellowstone.

---PLANNING---

Vandaag zullen we richting het zuiden van Yellowstone rijden. Hier zullen we overnachten in het duurste hotel van onze vakantie (en zal vast niet het meest luxe zijn), aan de rand van Lake Yellowstone in de zuidoosthoek van het park. De verdere planning moet nog plaatsvinden.