7e Dag - Onderweg van Vancouver naar Clearwater

16 Juli 2009

Afgelegde kilometers: ....
Hotelovernachting: Ace Western Motel, Clearwater
Prijs: CAD 113 = EUR ..
Weer vandaag: Lekker warm, veel zon, rond de 25 graden
Wildlife: Veel koeien ....


(Klik voor vergroting)

Heerlijk geslapen weer vannacht. Ik was om 5:45 wakker, maar heb lekker liggen doezelen tot een uur of 7. Daarna de laptop aan, mijn email weggewerkt en even online gezeten; terwijl The Open aanstaat waar Yvonne naar ligt te kijken. Om 7:45 lekker rustig gaan douchen en aankleden, om vervolgens door een heerlijk zonnetje verse broodjes te gaan halen. We ontbijten weer lekker en de mannen gaan om 8:30 al naar het zwembad, terwijl Yvonne de koffers weer inruimt en ik weer online zit.

Om 9:20 ga ik naar het zwembad, omdat weer hun kinder-event hebben, en daar moet dus een ouder in de buurt zijn. Ze liggen nog heerlijk in het zwembad als ik aankom, dus haal ze eruit. Maar ze hadden al lang met de begeleider gesproken, ze waren toch de enige, dus ze mochten eruit komen als ze zin hadden.



Vandaag gaan ze een ei inpakken met de bedoeling om hem heel te houden als ze die van een meter of 7 naar beneden laten vallen. Ze hebben soort parachutes, watjes, etc etc. Ze zijn er zeker een half uur mee aan het knutselen en dan gaat het gebeuren. Toevallig komt ook Yvonne net binnenlopen, dus die kan het ook nog meemaken. De mannen moeten beneden gaan staan, terwijl de begeleider een voor een de pakketjes laat vallen. Nou, de parachutes werkten niet ;-) ! Ze stortten in 1 keer hard naar beneden, dus ben benieuwd hoe die eieren eruit zien ….

     

We lopen weer terug en daar mogen ze de pakketjes voorzichtig uitpakken. Het valt mee, moet ik toegeven, maar ze hebben het beide niet overleefd ! Helaas, maar ze vonden het hartstikke leuk. Vervolgens gingen ze weer wat raadsels en woordspelletjes doen. Natuurlijk supergoed voor hun Engels en dat gaat echt hartstikke goed, we zijn zo trots op ze. Aangezien het inmiddels net iets na 10uur is, ga ik nog naar de sportwinkel in de mall onder het hotel. Robin wil toch de rode golfset die we gezien hebben, dus die ga ik kopen.



De winkels zijn dus net allemaal open. Ik loop ook nog even door een mooie kledingzaak en uiteindelijk kom ik bij de sportwinkel. Ik bekijk de set nog even goed, en het ziet er verder prima uit. Hij is ook nog eens in de aanbieding, dus een mooie volledige Dunlop set voor omgerekend EUR 130. Daar koop ik voor mezelf nog niet eens 2 clubs voor …. Ik mag dus lekker met de grote doos door het winkelcentrum slepen, naar de kamer toe. Daarna weer terug naar Yvonne en de mannen, die het geweldig naar hun zin hebben. Een voorbeeld van wat ze doen; Matthew krijgt een sticker op zijn voorhoofd met een persoon erop (bijvoorbeeld Shrek), en dan moet hij aan Robin en de begeleider vragen stellen, om er achter te komen wie hij is. Hartstikke leuk, ze hebben de grootste lol en het is natuurlijk verschrikkelijk goed voor hun Engels. Om 10:45 is het afgelopen en gaan we terug naar de kamer. Daar pakken de mannen de golfset helemaal uit, zodat die makkelijk mee kan, terwijl ik ga uitchecken.

  

We pakken de laatste spullen in, bellen om de auto te laten voorrijden en om de koffers te laten ophalen. Degene die onze koffers komt ophalen, blijkt ook nog eens een Nederlander te zijn, die al sinds 1955 in Canada woont. Dus die vindt het hartstikke leuk om Nederlanders tegen te komen en praat honderduit. En zijn Nederlands is echt nog goed, maar hij komt nog geregeld in Nederland en heeft ook nog een Nederlands paspoort. De auto wordt ingeladen en om 11:30 gaan we op weg, een rit van 480 kilometer voor de boeg.

Natuurlijk mogen we eerst heel fijn midden door de stad rijden, omdat de rijksweg nog wel een stuk verwijderd is van het centrum. Ongelooflijk hoeveel stoplichten ze hier hebben, en hoeveel er steeds op rood springen. Echt drama hier, we doen dus best weer een tijd over de eerste 10km om bij de rijksweg te komen. Op de rijksweg is het in eerste instantie ook nog vrij druk, maar al snel merken we dat het steeds rustiger wordt en dat we in een steeds rustigere omgeving terecht komen. De omgeving is verschrikkelijk mooi, we rijden duidelijk een berggebied binnen en de waarschuwingen over lawines, sneeuwschuivers, sneeuwkettingen aandoen, etc vliegen je om je oren hier. Wij gaan er maar aan voorbij ;-) !



Vanaf dat we het berggebied inrijden, ligt er een klein riviertje die ons de hele weg blijft volgen, soms links van de rijksweg, soms rechts van de rijksweg, soms is hij even verdwenen, als we bijvoorbeeld de berg oprijden, maar steeds komt hij weer terug. Ik zag te laat een plekje om even te stoppen, om de mannen even lekker te laten klauteren. Als ik verderop een plek zie om te stoppen, stappen we wel uit. Helaas is het water wel relatief dichtbij, maar moet je er toch een meter of 5 voor afdalen langs een vrij steile rotswand. Dat vind ik toch een wat minder idee, tot ongenoegen van de mannen.

  

Het is nog steeds prachtig weer en we rijden dus veel sneller door dan verwacht. De omgeving blijft onveranderd mooi, alleen is vanaf nu de rijksweg aan beide kanten over een heel lang stuk afgezet door hekken. Daar is vrij veel tijd mee gemoeid geweest, want dit gaat zeker over meer dan 100km afstand. We zien zo hier en daar een verdwaalde koe, en begrijpen dat die hekken met name daarvoor bedoeld zijn, het beschermen van dieren tegen deze rijksweg, waar hard gereden wordt. De omgeving verandert op een gegeven moment ietsje, de bergen zijn duidelijk minder hoog dan in het begin.

Ruim voor 15uur rijden we ineens langs een redelijke plaats, Merritt. Hier moeten we even een plaspauze houden en dan gaat Yvonne ook het stuur overnemen; we zijn dan inmiddels ruim 300km verder. Het blijkt dat er zelfs een Walmart zit, met een McDonalds binnen. Ik heb hier ook weer mobiel bereik (want dat was ik inmiddels ook kwijt). Ik laat even een Twitter berichtje achter en check mijn email. We kopen wat flessen Cola Zero en voor allemaal een heerlijk ijsje !

Yvonne neemt het stuur over, met nog ongeveer 90km te gaan naar Kamloops, en relatief grote plaats waar de bedoeling was om rond 17:30 wat te gaan eten (hier zit bijvoorbeeld een Earl’s en een White Spot). Maar hier komen we dus veel te vroeg aan, vandaar is het nog ongeveer 125 kilometer rijden naar onze overnachtingsplaats. Onderweg komen we nog een park tegen, aan een meer. Wellicht is dit iets om even een uurtje lekker te niksen, het is immers prachtig weer en we zijn toch veel te vroeg. Maar dit blijkt niet zo geslaagd te zijn, dus we rijden toch weer door. Ik tik lekker op de laptop aan de weblog, ondertussen steeds van het uitzicht genietend.

Iets na 16uur rijden we Kamloops binnen en zien we wat winkels en een golfspeciaalzaak. We kunnen ofwel doorrijden naar Clearwater en daar een restaurantje uitzoeken … Of hier rustig wat rondlopen en tijd doorbrengen en rond 17:15 / 17:30 wat gaan eten. Ze hebben hier een White Spot en een The Keg restaurant, en die willen we allebei nog proberen deze vakantie. Er zit hier overigens ook een Earl’s, dus keuze zat hier. We besluiten maar eens te kijken of we hier wat tijd kunnen doorbrengen.

We beginnen dus in de sportzaak met een grote golfafdeling. De mannen staan gelijk bij de lobwedges en staan allemaal oefenswings te maken. Heerlijk om te zien vind ik dat ;-) ! Ze hebben prachtige dingen hier staan, en ik ben nog op zoek naar een nieuwe driver …. Maar ik kijk alleen wat rond hier, dat is op zich al leuk. Na een tijdje lopen we de mall in, die erg klein is. Maar de mannen zien een boekwinkel, en Yvonne en ik een kaartenwinkel en daar kunnen we prima onze tijd doorbrengen. De mannen hebben weer een nieuw boek gevonden, en wij wat kaarten, dus de tijd is goed besteed.

Het is inmiddels al 17uur, dus dat lijkt ons een prima tijdstip om The Keg Steakhouse op te zoeken. We stellen TomTom in en Yvonne rijdt prompt de eerste afslag voorbij, waardoor we zeker 5km door moeten rijden naar de eerstvolgende afslag, waardoor we ook weer wat tijd ‘winnen’ ;-) ! En dus om 17:15 zien we het bordje van The Keg. Maar het ziet er een beetje raar uit, we zien wel parkeerplekken, maar geen restaurant. We rijden wat verder, waarop TomTom zegt: ‘You have reached your destination’ …. He ? Hier zit alleen een soort voorkant van een cowboydorp ! We moeten hard lachen !



We rijden weer terug naar het bord, waar toevallig een taxi staat. Daar vragen we het, en we moeten hier parkeren, maar dan de andere kant oplopen (waar je niet met de auto mag komen) en daar zit het restaurant. En inderdaad, nu wel snel gevonden. We zijn benieuwd naar onze ervaring met dit restaurant. De ontvangst is prettig, het heeft een wat donkere cowboy uitstraling, past prima bij een steakhouse. We worden boven naar een tafel gebracht. Het is gezellig druk, zeker niet overdreven vol, maar 70% zeker wel vol, terwijl het nog net geen 17:30 is.

We krijgen de kaart, en de mannen willen weer het kindermenu; Matthew de chicken fingers en Robin half rack of ribs. Beide met een ‘baked potato’ ! De gewone kaart ziet er goed uit, wel ietsje duurder dan een Outback, TGI of Earl’s. Ik heb een groot formaat (‘Keg size’) New York strip voor $ 32. Yvonne kiest de sirloin steak met champignons, voor $ 22. Vooraf krijgen we een heerlijk vers gebakken brood. Het eten smaakt erg goed, bij allemaal. Mijn ‘Keg size’ is net zo groot als bij de Outback, zou ik zeggen; lekker groot dus. Wel iets groter dan bij Earl’s.

  

Onze rating is nu: 1) Outback, 2) Earl’s, 3) The Keg en daarna de andere steakhouse ketens (denk aan TGI, Longhorn, etc). Absoluut wel een aanrader dus, maar gemiddeld wel ietsje duurder dan de rest denk ik zo. We waren, inclusief tip weer CAD$ 105 kwijt, dus net zoveel als bij Earl’s (maar bij Earl’s geen kindermenu’s en die waren hier $ 8 inclusief drinken en toetje). Ik denk dat we alles bij elkaar, met onze familie (en dus incl. kindermenu’s) net iets goedkoper uitzijn bij Outback. En voor mij staat die qua eten ook op 1, dus dat komt goed uit (al hebben ze die hier in Canada niet volgens mij). Overigens, voor Yvonne staat Earl’s net op nummer 1.

Zo, na dit vergelijkend warenonderzoek voor de liefhebbers, gaan we rond 19uur weer op weg naar ons hotel. Nog 125km te gaan, en onderweg nog even tanken. Ik werk weer de weblog bij, terwijl Yvonne rijdt. Ik heb bij de Walmart een converter gekocht om mijn laptop te kunnen opladen via de sigarettenaansteker en dat werkt prima ! En dat voor $ 30, prima ding dus (want je kan gewoon de steker er nu instoppen). Het weer is nog steeds prachtig, al zien we in de verte duidelijk hele grijze wolken, waaronder overduidelijk regen naar beneden komt. Of wij daar in de buurt komen, is lastig te zeggen.

De weg rijdt lekker door, al wordt de weg al snel na Kamloops een 1-baans weg, waar het tot nu toe steeds 2-baans was (of zelfs 3-baans). Maar er rijdt inmiddels haast niemand op de weg, dus we kunnen prima doorrijden, al wordt de weg wel wat slingerend door dit gebied, en kunnen we iets minder hard doorrijden; alhoewel nog steeds acceptabel. De omgeving verandert iets, nog steeds veel bomen, een wat meer slingerende weg, maar ook veel koeien onderweg en een brede rivier met ons meeslingerend langs de weg.

Om net iets voor 20:30 zijn we al bij het hotel, dus Yvonne heeft goed doorgereden. Ik ga inchecken, maar we zijn niet bekend onder mijn naam … Dan maar even de spullen erbij gehaald, en het reserveringsnummer. Dan komt gelukkig alles goed. Ik heb inmiddels geen bereik met mijn mobiel, en dat zal ongetwijfeld de komende dagen niet beter worden, dus geen twitter updates via de mobiel. Zal even afkicken worden, de komende dagen. Geen email bekijken op mijn mobiel, niet bereikbaar zijn, niet even internet op, niet even google maps hanteren … Maar goed, dat hoort er een beetje bij.

We hebben een kamer op de 1e verdieping, dat is ook een beetje jammer met de koffers, maar goed, de trap zit naast onze kamer. Naast het hotel ligt een tennisbaan, dus ik vraag of we daar kunnen spelen. Ja hoor, kost $ 2. OK, en rackets/ballen, hebben jullie die ook. Ja hoor, zei ik toch, kost $ 2. Euh …., ok, zal wel. Ik betaal alvast $ 2, zodat de mannen zo de rackets op kunnen halen. We laden de koffers uit en de mannen zijn gelijk weg. De kamer ziet er op zich prima uit, basic en klein, beide zeker in vergelijking met het Four Seasons ;-) ! Maar dat wisten we natuurlijk van te voren.

   

Ik ga daarna naar de mannen, die staan al op de tennisbaan. Als ik aankom, begrijp ik al wat de verwarring was, het zijn gewoon publieke tennisbanen, ik betaal enkel voor de huur van de rackets en ballen bij het hotel ;-) ! Ze hadden me ook $ 10 per half uur kunnen vragen, haha ! Ik vond het al goedkoop. De mannen vinden het hartstikke leuk, maar staan op hun flipflops en kunnen niet echt tennissen (ze badmintonnen en golfen). Maar het ziet er best leuk uit.

  

Ik had ook gevraagd of er internet beschikbaar was in het hotel. Ja, er is wifi, maar niet in onze kamer … Volgens mij alleen de 2 kamers naast de receptie ;-) ! Dus ik mag in de lobby zitten. Wat kost het, vraag ik nog. Voor hoe lang, vraagt ze. Ik denk een kwartiertje, gewoon even de weblog snel inladen. Dat is dan gratis, prima hoor ! De mannen staan tot 21:15 op de baan, dus ik ga om 21uur even naar de lobby, naast de tennisbaan, en laad de weblog in. Conclusie, ik zal geen reacties kunnen lezen en wellicht de komende paar dagen geen internet hebben. Verder is alles goed dus ;-) ! Ik verwacht in Canmore, waar ik in een zakenhotel zit, wel gewoon internet te hebben. Dus maximaal 3 dagen zonder internet, vermoed ik ! Al loop ik morgenochtend vast nog wel even snel langs de lobby ....

Rond 21:30 verwacht ik dat we lekker gaan slapen, zodat we morgen relaxed op weg kunnen gaan naar Jasper. Dat is nog maar 2 à 3 uur rijden van hier. De park-ingang is zelf dichterbij, dus we zijn benieuwd !

---PLANNING---

Vandaag een hele lange rit voor de boeg (ongeveer 480 km), van Vancouver naar Clearwater, onderweg naar Jasper National Park.