5e Dag - Vancouver

14 Juli 2009

Afgelegde kilometers: ....
Hotelovernachting: Four Seasons, Vancouver
Prijs: CAD 290 = EUR ..
Weer vandaag: Voornamelijk bewolkt, behalve eind van de dag; ongeveer 18 - 19 graden
Wildlife: Canadese gansen, een Robin en eekhoorns

Wat een HEERLIJKE bedden zeg, die moeten we thuis ook hebben ;-) ! Om 5:15 lekker wakker vanmorgen en achter de laptop gedoken. Eerst wat email weggewerkt, toen om 6:15 gaan douchen en aankleden. Alles ligt nog in een diepe rust, al wordt Yvonne wel even wakker. Ik ga bij de conciërge vragen waar ik lekker verse broodjes kan krijgen. Er zit een supermarkt met bakkerij een aantal straten verder, die om 7uur open gaat. Het is inmiddels 6:50, dus dat komt precies goed. Onderweg bel ik nog even met mijn vader en moeder, die eigenlijk door mijn uitgebreide weblog al helemaal op de hoogte zijn, maar vinden het toch fijn mijn stem even te horen.

Het is nog redelijk rustig hier in het centrum, maar het is wel al helemaal licht. Het is half bewolkt, maar korte broek en t-shirt kunnen al prima op de vroege morgen. De winkel ruikt alleen al lekker, door de verse bakker. Ik snuffel wat langs alle verse broodjes, broden en lekkernijen. Uiteindelijk ‘gewoon’ een Franse baguette en wat verse broodjes. Die mannen zijn toch altijd weer lastig met hun ontbijt, dus ik twijfel. Ik koop nog wat verse rosbief en een pot nutella (dat vinden ze zeker lekker). Prijzen zijn hoog hier, maar hoe kan het ook anders midden in het centrum van een grote stad (vergelijk Manhattan). Als je dat vergelijkt met de Walmart van een paar dagen terug …. Niet aan denken, moet ik mezelf inpraten ;-) ! En beter dan het $ 40 p.p. ontbijt in het hotel natuurlijk.

Als ik rond 7:30 weer terug ben in het hotel, slapen de mannen nog steeds. Yvonne ligt een beetje te draaien. Ze worden lekker langzaam wakker en we eten lekker het verse brood op, het smaakt ons allemaal prima ! De mannen kleden zich ook aan, terwijl Yvonne de kamer weer wat ‘indeelt’, want alle zooi slingert inmiddels rond in de kamer. Om 9:30 is er een soort kinder ‘event’. Of het echt wat voor ze is, betwijfel ik nog (ze lijken me daar wat oud voor), maar het is iets met rauwe eieren en zorgen dat ze niet kapot gaan als ze vallen ?!? We zullen maar eens zien. Vanmiddag gaan we dan op stap. We zetten de mannen om 9:15 af en lopen langs de spelletjeskamer en buitenlangs naar het zwembad, waar ze om 9:30 moesten zijn.

  

Yvonne en ik gingen even samen een stukje lopen. Onder het hotel zit de grootste shopping mall van Vancouver, Pacific Centre Shopping Mall. Als we in de mall lopen, blijkt alles pas om 10uur open te gaan. We lopen nog wat rond, gaan even naar een soort supermarktje, waar we nog een echte vechtpartij meemaken en alle rekken met snoep en dergelijke in de rondte vliegen. Yvonne krijgt nog (per ongeluk) een trap tegen haar hand. Ik stuur haar snel naar buiten en reken af. De politie komt er ook al aan. Niet heel erg heftig, die twee leken ook niet helemaal 100% en zagen eruit als zwervers.

Net iets voor 10uur zijn we terug in het hotel en gaan even kijken of we de mannen zien. Die zijn weg, en als we op de hotelkamer zijn, blijken ze ook daar niet te zijn, dus het zal wel goed zijn. Een kwartiertje later gaan we terug naar de mall, nu is alles open. We komen in een grote department store en een sportwinkel, waar we een leuke golfset voor Robin vinden. Ineens krijg ik een email van mezelf; dat betekent dat de mannen op de kamer zijn, want die zouden vanaf mijn laptop een email aan mijzelf sturen, voor op mijn blackberry. Het event was niet doorgegaan en Matthew zat (veel) te laag met zijn suiker. Wij dus zo snel mogelijk terug naar de hotelkamer.

Het is duidelijk dat ze al groter worden, ze hadden alles al keurig zelf opgelost. Het event bleek niet doorgegaan te zijn, onduidelijk waarom niet. En toen waren ze maar naar de spelletjeskamer gegaan ;-) ! We gaan met de mannen even naar de mall om naar de golftas te kijken. Robin twijfelt nog, en we hebben nog een extra dag, dus laat hem even denken. Daarna besluiten we naar de McDonald te lopen voor de lunch. Ze hebben hier McChicken en Cheeseburger Teriyaki, en dat leek de mannen wel wat. Om 12uur zitten we aan de lunch; de mannen smaakt het eigenlijk helemaal niet zo. Dat hoeven ze dus niet meer. Ik heb een Caesar Salad, en die smaakt prima. Erna natuurlijk nog een ijsje, en we gaan weer op weg naar het hotel. De temperatuur is ok, maar het is nog wel bewolkt.

-------------------------------------------------

Op onze kamer halen we al onze spullen weer en bellen valet parking om onze auto voor te rijden. We vragen nog even na hoe het met die kinder events zit bij de conciërge; het blijkt dat je je moest opgeven …. Dat doen we dan maar voor morgen ;-) ! De auto staat al te wachten als we beneden komen en we gaan op weg naar Stanley Park. De TomTom start langzaam op tussen de hoge gebouwen, en letterlijk als hij aanslaat, zegt hij zo’n beetje ‘stemming bereikt’, want Stanley Park is echt heel dichtbij. We parkeren bij de dichtstbijzijnde Visitor’s Center en lopen een stuk langs het park en de haven. De mannen vinden het weer heerlijk en lopen stukken over het strand.

  

Als we in de buurt van de bekende totempalen komen, hebben we ook een prachtig uitzicht op Vancouver downtown. Yvonne haalt haar statief en afstandsbediening weer tevoorschijn. En we staan een tijdje in te stellen en klaar te zetten; aan te geven waar we kunnen gaan staan en zo. Mensen kijken ons soms maar vreemd aan ;-) ! Maar Yvonne vindt het helemaal geweldig, en inderdaad, de foto’s worden echt heel leuk, zeker omdat we er nu met z’n 4-en opstaan.

    

  

Dan naar de overkant van de straat waar de totempalen staan. Ook daar moeten we natuurlijk mee op de foto, maar dat kan lastig worden omdat het vrij druk is. Yvonne stelt de camera weer in, en raakt aan de praat met mensen die wel willen weten wat er gebeurt. Ondertussen probeer ik uit of de afstandsbediening de grote afstand wel aankan. Ik dacht van niet, maar ondertussen blijken er een aantal foto’s met mij op te staan, waar ik niet in de gaten had dat het gelukt was; erg grappig dus !

  

Op een gegeven moment zie ik ineens dat er toevallig niemand in de buurt is, en ik roep Yvonne en de mannen dus gelijk. Ze komen aanrennen, en inderdaad hebben we een paar prima foto’s, met ook nog eens geen andere mensen erop. Dat valt niet tegen, want dit is wel een toeristische plek ! Ook deze taferelen leiden weer tot vragen van mensen, wat er nu precies allemaal gebeurt. Dus ik denk dat we weer wat mensen geïnteresseerd hebben voor een afstandsbediening ;-) !

  

We lopen nu aan de andere kant van Stanley Park weer terug, en hebben een mooi uitzicht op de gigantische brug en Grouse Mountain, al ligt de top hiervan in de wolken. De mannen lopen weer lekker stukken over het strand. Na een paar honderd meter slaan we het park zelf echt in, en lopen binnendoor tussen de prachtige bomen terug naar de parkeerplaats. Het valt ons wel op dat het hier erg rustig is met mensen. Volgens mij komt 90% hier gewoon met de auto, en rijdt dan naar de volgende bezienswaardigheid; ze hebben immers overal parkeerplekken en een weg door het park.



Rond 14uur zijn we weer terug bij de auto en maken nog een tour door het park. Als we het hele rondje gereden hebben, besloten we naar de (1-na) grootste mall van NW Canada te gaan, de Metropolis at Metrotown. Volgens TomTom onegeveer 15km en dus een kleine 20minuten rijden. En ook nog eens 1 lange rechte weg er naartoe. Maar helaas, het verkeer en de wegen (met name dus de stoplichten om elke 200m) zijn echt drama in Vancouver. Ik word er zelfs vrij geïrriteerd van (en dat word ik niet zo snel …). We doen er ongeveer 50minuten over om hier te komen. En het is nog niet eens echt file of zo, het gaat gewoon LANGZAAM. Ik weet niet hoe ze dat hier met die Olympische Spelen gaan doen, maar volgens mij wordt dat 1 groot drama ….

De mall heeft in ieder geval 450 winkels, dus shops genoeg. De parkeergarage is in ieder geval groot genoeg, dus rond 15:15 zijn we in de mall zelf. Deze mall lijkt wel voor en door Chinezen gemaakt; letterlijk 75% van de shoppers en volgens mij 90% van de winkels is Chinees. Niets mis mee natuurlijk, alleen het valt wel heel erg op. Het ziet er in ieder geval allemaal erg mooi uit. Alleen, op de Disney winkel na, gaan we niet echt veel winkels in. De foodcourt ziet er ook niet heel aantrekkelijk uit (voor onze smaak dan), dus we besluiten alleen nog de grote supermarkt in te gaan. Maar ook dit vinden we niet zo aantrekkelijk (we dachten een soort Walmart binnen te lopen), dus kopen alleen het hoognodige zoals cola en verse aardbeitjes. En dan houden we het voor gezien hier. We dachten hier ook wel te gaan eten, maar om 16:10 zitten we alweer in de auto terug. Enige leuke was dat ze nog wel een leuk ‘eigen’ huismerk in de supermarkt hadden, en die moest voor opa even op de foto.

  

Naar het hotel terug is 11km, en dus 15 minuten. En ja hoor, zwaar geïrriteerd en 55 minuten later zijn we in het hotel, geven we de auto voor de deur af en brengen we snel onze spullen naar de kamer. Vancouver is leuk, maar het verkeer is drama. Wat ons betreft hier alles lopend doen ;-) ! Gelukkig is het centrum erg leuk, dus we besluiten maar eens richting restaurant Earl’s te lopen, vlakbij ons hotel (er zijn er meerdere), op veler advies. Het zonnetje breekt inmiddels ook helemaal door, dus dat maakt ons ook weer wat vrolijker. En toen we vlakbij het hotel waren, en de mannen achterin hoorden lachen, maar even snel een foto gemaakt, die ik absoluut NIET op het weblog mocht zetten van Robin. Bij deze dus ;-) !



De Earl’s ziet er van buiten al heel leuk en hip uit. Als we binnen stappen, wordt dat alleen nog maar beter. De aankleding is heel hip en het publiek is dat zeker ook. En nog beter, de bediening is dat ook. Hier wordt duidelijk gediscrimineerd bij het aanname beleid van bedienend personeel, volgens Yvonne moeten ze ‘knap, slank en lang haar hebben’. En dat kan ik alleen maar beamen, naast het feit dat ze ook nog eens verplicht worden om in korte rokjes te lopen. Niets mis met dit restaurant dus. Oh ja, ze hebben geen kindermenu’s, dus dat doet even ‘pijn’, maar is snel vergeten.

Natuurlijk neem ik een New York Strip hier, Yvonne kiest ook steak en de mannen kiezen voor chicken fingers (wat een voorgerecht is hier) en hamburger. De muziek is leuk, net niet te hard, er staan overal tv’s met sport (dus Yvonne is ook helemaal happy); hier houden wij wel van. De kaart is absoluut erg gevarieerd. En als we het eten krijgen, ligt dat ook nog eens heel leuk op je bord en … het smaakt echt verrukkelijk ! Wauw, wat hebben we het hier prima naar ons zin. Ik begrijp dat er in Jasper en Banff (de Nationale Parken van Canada waar we de komende week zitten) ook Earl’s zijn, dus dat lijkt ons prima ;-) !



De rekening is iets hoger dan normaal (door gemis aan kindermenu’s), maar met z’n 4-en voor CAD 105 eten is natuurlijk nog steeds goed betaalbaar. We lopen lekker in het zonnetje nog even richting de supermarkt waar ik morgenochtend wat verse broodjes ga halen. Daar zien we ook een hotdog stand met een gigantische rij. We kijken ons verbaasd aan, wat zou dat nou zijn ? Volgens Yvonne (ik had het gemist) hingen er ook foto’s van bekende mensen op bij deze hotdog stand. Dat vragen we dadelijk bij de conciërge wel na. We lopen verder richting Robson St, de winkelstraat, waar het echt gezellig druk is. Zo kan je wel van deze stad genieten. We lopen nog even de Tommy winkel in, waar ze echt goede aanbiedingen hebben, maar ja, echt nodig hebben we inmiddels niet meer …

  

Via de McDonald voor een ijsje lopen we weer rustig terug naar het hotel, waar we rond 19:30 zijn. Yvonne gaat lekker naar de kamer, de mannen willen mij nog even hun gitaarkunsten op de Wii laten horen. We halen de gitaren bij de conciërge, waar ik nog het verhaal van de hotdog stand navraag. Het blijkt een unieke ‘Japanese hotdog stand’ te zijn. Grappig, misschien morgen maar eens proberen. Het gitaarspel van de mannen is leuk, want de liedjes die ze kiezen zijn ‘oude bekende’ dus ik zing lekker mee (gelukkig niemand in de buurt).

  

Om 20:15 zijn we weer op de kamer, kleden ons snel om en gaan naar het zwembad. Ik dacht dat het lekker verwarmd zou zijn, maar het is KOUD …. Vind ik dan. Zelfs na 5 minuten ben ik nog niet gewend, en dacht dat ik toch wel voor mijn plezier in het zwembad lag. Dus daarna maar even de hottub in, die weer erg warm was. Ben ik nou zo’n aansteller …. ? Het zwembad ligt voor de helft binnen, en voor de helft buiten. Zou dat het zijn ? Na 15min ben ik dus weer uit het zwembad, blijf even uitdruppelen met wat fruit en water en ga op de kamer even mijn laptop halen. De mannen hebben het prima naar hun zin, terwijl ik alvast het eerste deel van de weblog bijwerk en online zet.

  



Om 21:25 is het wel genoeg, vind ik en haal de mannen eruit en we gaan naar de kamer. Daar smullen we nog even van een paar verse aardbeitjes en om 21:45 liggen we allemaal in bed, en gaat het lichtje (heel) snel uit. Een lekkere drukke dag achter de rug. Morgen zal het wat relaxter zijn, omdat de mannen in de ochtend dus om 9:30 en 11uur een kids-event hebben. Ben benieuwd of het echt wat is voor ze, al gaan ze om 11uur ‘backstage’ in de keuken van het hotel en gaan ze met de chef-kok een echt gerecht bereiden. We zullen het zien morgen.

---PLANNING---

Net als in Seattle, hebben we ook in Vancouver twee volle dagen om te stad te verkennen. Ook hier staan weer verschillende dingen op het programma:

- Stanley Park
- Granville Island
- Gastown
- Robson Streek
- Lynn Canyon Park
- City of Glass
- False Creek Ferries