2e Dag - Seattle

11 Juli 2009

Afgelegde kilometers: 82miles
Hotelovernachting: Silver Cloud Hotel Broadway, Seattle
Prijs: Geboekt via priceline, $ 130 = EUR 95
Weer vandaag: Zonnig en warm, rond de 27 graden

Pfft … dat viel even tegen. Rond 1:30 was ik al wakker, en ben tot 2:15 blijven liggen. Daarna toch maar een uurtje achter de computer gaan zitten en rond 3:15 weer in bed gaan liggen. Uiteindelijk toch weer tot 4:45 geslapen en toen was ik toch wel weer wakker. Gelukkig werd de rest ook allemaal rond 5uur wakker. Yvonne was wel veel wakker geweest, maar had verder goed geslapen. De mannen hadden helemaal prima geslapen, hoe is het toch mogelijk ….

We doen rustig aan en om 6:30 zorgen we dat we bij het ontbijt zijn. Ongelooflijk, maar er zijn al zeker 4 families aan het ontbijten; we dachten de eersten te zijn. Het ontbijt was prima; lekker verse wafels, fruit, yoghurt, ei, etc. We eten dus allemaal prima en rond 7:00 zitten we in de auto op weg richting de Boeing fabriek in Everett. Onderweg hopen we een Walmart of zoiets tegen te komen, want het is maar een half uurtje rijden en om 8:30 gaat het gebouw pas open. We rijden snel door en razen dus een Super Target voorbij … Volgende keer dan maar stoppen; we zien een groot winkel-gebied, maar met slechts een gewone Target en die opent pas om 8uur, terwijl wij om 7:30 voor de deur staan. Wat wel opvalt, is dat we ons eigenlijk nog niet echt in de US wanen, omdat het er zo anders uitziet; heuvelachtig, veel bossen, gezellige omgeving. Het doet meer Europees aan.



We rijden verder richting Everett en worden door TomTom weer binnendoor geleid. Daar zien we ineens een Albertsons, dus daar maar even stoppen. Dit is weer lekker genieten, maar we zien dat bij veel artikelen de prijzen ons inziens fors boven de Walmart prijzen liggen. We houden het dus voor gezien hier en rond 8:05 rijden we verder naar de Boeing fabriek. Dat is nog maar 5 minuten rijden, maar met nog een paar honderd yards te gaan, zien we een Walgreens. Ook hier kijken we altijd graag even rond en met name de kaarten vinden we altijd erg leuk. En we hebben dan ook de grootste lol om de grappige verjaardagskaarten. We maken ook nog even een foto van de auto. Hij rijdt prima en we hebben veel ruimte. Echt mooi vind ik hem niet, maar ja ….

  

We rijden het terrein van het visitor center (Future of Flight) op en halen onze (al betaalde) tickets op. We moeten ons uiterlijk 8:55 melden bij de ingang van de tour. We kunnen even het bezoekerscentrum in, waar verschillende attributen te vinden zijn, zoals een motor, omvang van het vliegtuig, een cockpit, etc. Leuk om te zien en de mannen vermaken zich hier prima. Ik maak wat foto’s en ga uiteindelijk al mijn spullen in een kluisje doen, omdat je geen elektronica mag meenemen op de tour (dus geen mobiel, foto-toestel, etc).

         
Om 9uur krijgen we een film te zien over Boeing en de ontwikkeling van de nieuwe Dreamliner 787. Daarna begint de tour en rijden we met een bus eerst over het gigantische terrein; hier worden we even gewezen op Boeing 787 nummer 1 en nummer 2. De eerste twee officiële toestellen staan hier gewoon op het terrein ! We rijden vervolgens naar de fabriekshal, die groter is dan Disneyland Californië en het grootste gebouwencomplex is ter wereld. We gaan eerst bij de bouw van de 747 kijken. We moeten eerst via een tunnel onder het gebouw lopen om uiteindelijk met een lift helemaal naar boven te gaan, vanwaar we een perfect uitzicht hebben op de waar de 747 in elkaar gezet wordt. Hartstikke leuk om te zien en om toelichting hierop te krijgen.

Vervolgens gaan we weer terug de bus in en rijden we naar een ander onderdeel van het complex, waar we weer via de tunnel naar het midden van het gebouw gaan, waar we de productie van de 777 en 787 te zien krijgen. Echt een geweldige ervaring en ook hier krijgen we weer veel toelichting op het proces en de bijzonderheden. We vinden het alle 4 helemaal geweldig en wat zijn we blij dat we dit op de planning gezet hebben. Dit hadden we echt nooit willen missen, wat een superervaring. De mannen kopen nog wat in de shop (Matt een mooie 787 Dreamliner cap en Robin een muismat van de 787). Daarna lopen we nog naar het dak van het gebouw, waar Yvonne nog foto’s maakt van de 787 nummer 1, het gebouwencomplex en Mt Rainier op de achtergrond (met haar nieuwe statief ;-) !).

     

     

Om 11:15 zit het er weer op en besluiten we langs het complex richting de Walmart te rijden, die onderweg naar de Seattle Premium Outlets. Daar maak ik, al rijdend, nog wat foto’s van. Maar dat is natuurlijk lastig.



De Walmart kunnen we niet vinden, maar aangezien het al bijna 11:30 is, hebben we best wel trek. Aangezien we wel al bij de outlets zijn, besluiten we daar maar heen te gaan en wat te gaan eten en vooral, te gaan drinken. We parkeren bij de Foodcourt en zien al gelijk een Subway, dat wordt een heerlijk broodje voor allemaal. We smullen hiervan en met een grote beker drinken erbij, komen we weer helemaal bij. Dus tijd voor …. SHOPPEN. Ook dat vinden we nog steeds heerlijk aan Amerika ! Dit is weer een mall zoals alle andere van Premium Outlets. Veel bekende merken en mooie aanbiedingen. Het is net alsof we in Florida lopen; het is goed warm en de zon schijnt flink. We slagen goed bij Puma (nieuwe schoenen Matt), Tommy, Ralph Lauren, Burberry en naat Oakley kleding, ook nieuwe zonnebrillen voor de mannen !! Oh, wat waren ze daar weer blij mee. En wat bleek, het waren dezelfde modellen als die ik al heb ;-) ! Zo vader, zo zonen ! Wel allemaal in andere kleuren. Hier een foto van de trotse mannen ! 



Dit hebben we weer keurig ruim 2 uur volgehouden, dus tijd om weer op pad te gaan. Dit keer op zoek naar de Walmart, die we gelukkig (met wat hulp) snel vinden. Die zat iets verderop. Daar genieten we ook weer met volle teugen. We slaan hier flink in, waaronder een apparaat om mijn laptop via de sigarettenaansteker op stroom te kunnen houden, maar ook een grote koelbox met wieltjes. Daarnaast veel drinken en snoep. Ook hier houden we het weer bijna een uur vol. Bij de inpandige McDonald, nemen we nog een ijsje, want ze hebben hier onze favoriete chocolate dipped cone !!! Uiteindelijk zijn we iets na 15:15 weer in het hotel, waar we onze spullen uitladen, even wat drinken en weer op weg gaan.

Het hotel heeft een shuttle service die je gratis naar locaties in de buurt brengt. Geen idee hoe dat precies werkt, maar als ik bij de receptie navraag, blijkt dat elk half uur de shuttlebus rijdt, behalve (toevallig) om 16:30. En de rit van 16uur zit al vol, dus we kunnen om 17uur mee. Omdat het nu 15:45 is, besluiten we maar te gaan lopen. Het zou ongeveer 15 – 20min lopen zijn, en het is (steil) naar beneden (net San Francisco hier … echt waar !). Terug nemen we dan zeker het busje ! En het is leuk om dit stuk te lopen, we hebben leuk uitzicht, lopen duidelijk door de studentenbuurt hier, wat ook zijn eigen sfeer heeft, en komen al snel in het downtown gedeelte, met alle grote winkelketens en drukte. Het is ook nu nog goed warm en zonnig. Tot nu toe hebben we over het weer niet te klagen.


Natuurlijk hebben we er wel bijna 30min over gedaan, dus dat viel ietsje tegen. En we voelen, van het afdalen, toch wel goed onze kuiten. Onderweg willen de mannen nog even de Barnes & Nobles in, waar ze lekker rondstruinen door de Sci-Fi boeken. Yvonne en ik vinden nog een Lonely Planet over Jasper, Banff en Glacier, dus ook die moet weer mee. Ook komen we nog een restaurant / bar tegen met de toepasselijke naam ‘Von’s’. Het is dat het nog wat te vroeg is, anders hadden we hier zeker gaan eten. En terug omhoog lopen straks, dat laten we maar even voor wat het is.


Helemaal aan het eind van de straat moeten we nog een stukje steil naar beneden, en dan zijn we bij Pike Place Market. Het is een (gezellige) drukte van belang, wat voor mij altijd gelijk betekent dat ik goed mijn zakken in de gaten houd. Je weet het maar nooit. We besluiten eerst een stuk over de markt zelf te lopen. En ik moet toegeven, mij vind je normaal nooit op een markt, maar ja, hier moet je wel natuurlijk. Hier moet je geweest zijn. En hier is het echt superdruk; maar veel verschillende kraampjes maken het allemaal goed. Absoluut de moeite waard, al hebben Yvonne en de mannen het wel snel gezien (met name vanwege de drukte).

  

Maar nee, ‘follow the leader’ blijft het nog even, tot we bij de bekende viskraam zijn. Ook ik heb hiervan de film tijdens zo’n interne cursus op het werk gezien; het gooien van de vissen wil ik absoluut een keer gezien hebben. En natuurlijk vind ik dat de mannen het ook gezien moeten hebben. En we hoeven niet lang te wachten, of we zien de inktvis door de lucht vliegen, en keurig gevangen en ingepakt worden. En dit vinden de mannen gelukkig wel interessant, en ik zeg ze nog maar eens het goed te onthouden. Is toch wel bijzonder dat ze hier geweest zijn.


We lopen vervolgens terug over Pike St, omdat hier ook de allereerste Starbucks winkel moet zitten. Volgens de overlevering is het volgens mij niet ‘echt’ de eerste, maar zo wordt het in ieder geval wel verkocht. Ik verwacht een gigantische drukte, maar dat valt mee. Natuurlijk is het wel duidelijk een bezienswaardigheid, maar we kunnen zelfs even makkelijk naar binnen, om daar ook een foto te maken van het gedenkteken ter herinnering aan het feit dat het de eerste winkel is. De buitenkant ziet er nog uit zoals het vroeger was, heel anders dan de huidige winkels. We twijfelen of we er nog een mok of zo kopen, maar de rij voor de kassa is dusdanig, dat we daar maar vanaf zien.

  

We lopen de straat verder uit, en komen bij de ‘waterfront’ waar we nog even gezellig aan de rand van een parkje zitten, om kort bij te komen en van het uitzicht te genieten, maar ook dat ik nog eens even een restaurant in de buurt kan uitzoeken wat acceptabel is (op mijn mobiel). Hoeft geen fancy tent te zijn, maar eten moet er wel een beetje redelijk zijn. Al heb ik al mijn twijfels, als ik me op zo’n toeristische plek bevind. Maar ik vind het toch wel leuk hier een hapje te eten.


We belanden, na wat omzwervingen (want de ingang blijkt lastig te vinden ….) bij Pike St Bar & Grill. Er zit aan het begin van Pike St, tegenover de bekende viswinkel, en kleine ingang die je 1 verdieping hoger brengt. Daar hebben ze plek zat (wat betekent dat ….?) om 17:45, dus we krijgen een tafel aan het raam, waardoor ik letterlijk naar de bekende viswinkel kijk. Maar aangezien ze geen airco hebben, en we dus ook midden in de zon zitten, toch maar naar een schaduwplekje verhuisd, waardoor we het uitzich op de straat zelf niet meer hadden. Maar we kwamen wel lekker bij. Het restaurant heeft absoluut de sfeer van de locatie waar we zijn, dus dat is leuk. Het eten …. Niet bijzonder, laten we het daar op houden. Ik heb waarschijnlijk nog het best gegeten, ik moest hier natuurlijk vis nemen en de zalm was prima. Wat er verder bij zat … niet geweldig. Maar goed, voor $ 75 zaten we weer redelijk vol en werd het tijd om terug richting het hotel te gaan.

 

Om 18:15 had ik het hotel al gebeld, of we om 18:45 opgepikt konden worden. We voelden de vermoeidheid in onze benen allemaal. Yvonne had ook nog eens last van haar heup (waarschijnlijk door het lange afdalen) en ik in mijn kuiten (zeker door het lange afdalen), dus we voelden ons absoluut watjes. De vermoeidheid van de jetlag zal ook zeker meespelen. We lopen nog naar de locatie waar we opgepikt gaan worden (1 blok vanaf het hotel), en moeten daar nog 10 minuten wachten, dus maken nog even een foto met de bekende Pike Place Market op de achtergrond. 


Het busje arriveert en daar hebben we lekker ruime plekken. Hij moet onderweg nog een paar mensen ophalen, maar rond 19uur zijn we bij het hotel. We geven nog een fooi en Yvonne stort zich op bed. Ik twijfel nog even of we gaan zwemmen, maar ik houd het maar even voor gezien. De mannen zijn ook flink moe, dus andere keer maar. Matt en ik besluiten nog wel even de McDonald op te zoeken, want we lusten nog wel een ijsje. Yvonne en Robin blijven lekker op bed liggen, tv kijken. De McDonald zit 2 blokken verwijderd van het hotel, maar we maken er nog even een lekkere trip van. De locatie is echt wel gezellig, en het blijft apart om mee te maken, want het is gewoon anders dan de rest van de US hier (maar dat kan je waarschijnlijk overal waar je in de US komt wel zeggen). Gelukkig hebben ze bij de McDonald hier ook chocolate dipped cones, en we genieten hier samen van !


Rond 19:30 zijn we terug op de kamer. Ik duik nog even achter de computer, om te kijken hoe ver ik kom met de weblog (ongeveer op de helft) en de mannen kijken samen met Yvonne wat tv, of zitten met hun DS. Yvonne hoor ik rond 20:30 al ‘snurken’, dus die is lekker in slaap gevallen. Om 21uur moeten de mannen ook gaan slapen, en sluit ik ook de laptop. Een heerlijke lange dag achter de rug, met een prachtige ervaring bij Boeing rijker.

---PLANNING---

Waarschijnlijk zijn we vandaag (erg) vroeg wakker. We hebben twee volle dagen in Seattle en er staan verschillende dingen op het programma (al weten we zeker dat we niet alles gaan/kunnen doen). In ieder geval hebben we voor vandaag om 9uur een reservering voor een tour door de Boeing fabriek(en). We zijn ongetwijfeld vroeg wakker, dus rond 7:45 willen we richting Everett rijden. Rond een uur of 11 is de tour afgelopen en dan willen we nog even een paar uurtjes rondbrengen in de Seattle Premium Outlets daar in de buurt. Want veel zullen we niet aan shoppen toekomen in de komende weken.

Wat nog meer in Seattle op het programma staat, in willekeurige volgorde verspreid over deze 2 dagen:

- Ducktours
- Pike Place Market (en Starbucks 1e winkel)
- Space Needle
- International Fountain
- Kerry Park
- Olympic Sculpture Park
- Gas Works Park
- Government Locks (zalmen onder water zien zwemmen)
- Woodland Park Zoo
- Seattle Aquarium
- Waterfront