4e Dag - Killer Whale Tour en onderweg naar Vancouver

13 Juli 2009

Afgelegde kilometers: 172miles
Hotelovernachting: Four Seasons, Vancouver
Prijs: CAD 290 = EUR ..
Weer vandaag: Begonnen met regen en zwaarbewolkt, tijdens de tour zwaar bewolkt en fris, in Vancouver licht bewolkt
Wildlife: Bald eagles, Minke Whales, zeehonden


(Klik voor vergroting)

We hebben allemaal weer prima geslapen vannacht. We gingen gisteren ook weer op tijd slapen, zo rond 21:15. En vannacht wel een paar keer wakker, maar pas echt om 4:45, waarna ik achter de laptop gedoken ben (het is weer een werkdag, dus weer veel email ….). Om 5:15 werden Yvonne en de mannen al wakker, dus allemaal lekker op tijd. Yvonne ging gelijk aan de slag met alles inpakken en om 6:30 zaten we aan het ontbijt.



Om 6:50 gingen we weer richting de kamer, eerst even uitchecken (3 keer $ 16 voor parkeren) en om 7uur hadden we de auto ingeladen met spullen en konden we op weg. Volgens TomTom precies 1,5uur rijden naar Anacortes. We rijden een flink stuk bekende weg (want dit is dezelfde weg als naar Boeing en de Seattle Premium Outlets). En het rijdt prima door, files staan met name aan de andere kant van de weg, Seattle in. Na een half uurtje begint het hard te regenen, de ruitenwisser moet op volle toeren. Dit voorspelt niet veel goeds voor de rest van onze dag ….

De omgeving is mooi, dus de tijd vliegt voorbij. De mannen zitten lekker achter de DS, Yvonne doezelt zo nu en dan een beetje weg en ik luister een beetje muziek, terwijl ik van de omgeving geniet (ondanks de regen) tijdens het rijden. De tijd vliegt dan ook voorbij en als we in de buurt van Anacortes komen, lijkt de regen zelfs te stoppen. We komen uiteindelijk precies om 8:30 aan bij de winkel van Island Adventures. Daar worden we heel prettig geholpen, krijgen we alles uitgelegd en lopen we even door de shop zelf. Daarna stoppen we nog even bij de supermarkt en kopen verse broodjes en rosbief, voor tussen de middag.

Om 9uur melden we ons in de (kleine) haven voor de tour. We zien de boot al liggen; het is een flinke boot en de groep is relatief klein (ongeveer 35 man; inclusief 2 andere Nederlanders). We krijgen een intro over de trip en waar we allemaal op moeten letten, en om 9:30 zijn we op weg. We kunnen allemaal binnen zitten, want alhoewel de boot voor 149 mensen is, hebben we dus maar een kleine groep. Relaxed dus. De verwachting is dat we onderweg geen regen zullen tegenkomen, maar dat het wel fris zal zijn. Maar daar zijn we allemaal op gekleed, met 3 lagen kleding. Dus dat is geen probleem.

We varen de haven uit en richting de San Juan Islands, waar veel soorten whales voorkomen, maar in deze periode met name de Orca’s (Killer Whales). Laten we hopen dat we die gaan zien, daar doen we het in ieder geval voor. Na een half uurtje varen komen we een eiland tegen waar bovenop een bald eagle zijn terrein verkent; wat een prachtige beesten zijn dit toch. Dit is alvast een mooie opsteker, want deze kom je niet veel in het wild tegen (ik voeg de foto toe, maar, zoals voor meerdere foto’s van vandaag zal gelden, je zal hem moeten aanklikken voor de grote versie om het echt te kunnen zien).

  

Op de verschillende eilandjes waar we in het begin langskomen, zien we ook veel zeehonden liggen. Ook dat zijn altijd weer mooie plaatjes. Natuurlijk komen we ze ook een aantal keer onderweg in de zee tegen.

  

Na 1,5uur varen komen we ook de eerste walvis tegen. Het is een Minke Whale, een walvis van ongeveer 10m, die met name opvallen door hun relatief kleine vin. Hij laat zich een paar keer snel zien, maar de afstand is zodanig, dat met ingezoomde camera het lastig is hem vast te leggen. Al is het voor ons wel duidelijk te zien. Hij verstopt zich wel redelijk, want hij is soms 10min niet te zien, voordat hij weer bovenkomt. Na een half uurtje gaan we weer verder, onder de San Juan Islands langs richting de Canadese wateren. Rond een uurtje of 12 zien we weer een Minke Whale, en deze laat zich wel veel zien. En ook heel dichtbij soms. Hier kunnen we dus wel foto’s van maken, al geldt hier ook weer, dat snel foto’s maken met een ingezoomde camera toch vrij lastig is. Maar het bewijs is daar ;-) !

  

  

Na hier ongeveer een uurtje doorgebracht te hebben, krijgen we te horen dat we weer terug gaan richting de haven. Er zijn wel orca’s gespot, maar die liggen op bijna 1,5uur van ons punt vandaan, en dat is helaas ook helemaal de verkeerde richting op en dus niet te doen. Balen hoor, want dat was absoluut waarvoor we dit deden. Zeker geen spijt hiervan, want dit moeten we natuurlijk wel gedaan hebben, maar toch balen we wel …. Als Yvonne en ik even wegzakken, blijkt Matthew ineens een paar foto’s gemaakt te hebben van ons; lief hoor …



Het laatste stuk komen we nog wel wat bijzondere dingen tegen. Op een gegeven moment zien we op twee toppen van bomen, vlak bij elkaar in de buurt, bald eagles zitten. En vlak daarachter is het nest te zien, waar een kleintje in zit. In eerste instantie zien we die niet, maar even later zien we het kleintje fladderen, met onze verrekijker ! Geweldig hoor, een mooie ervaring.

  

Een stukje verder komen we in de heuvels weer een bald eagle tegen die op een tak zijn terrein overkijkt. Indrukwekkende beesten. Op de eilandjes komen we weer veel zeehonden tegen en we zien zelfs verschillende zeesterren tegen de rotsen aanzitten, waaronder een grote paarse.

  

Daarna het laatste stukje de haven in. Het was een koude trip, maar gelukkig geen regen. En de boot zelfs was echt geweldig; groot, netjes en prima ingericht. Lekker met verwarming, zodat we binnen steeds even lekker konden bijkomen. Er was ook nog een kleine bar, waar je drinken en eten kon krijgen. Wij hadden alles zelf bij ons, maar toch netjes. En lekker veel ruimte dus; daarnaast een dek beneden en boven, zodat je goed overal kon kijken. Alleen jammer dus dat we geen orca’s hebben.

Om 14:45 waren we weer terug in de haven. We reden nog even naar de winkel, waar je ‘gratis’ een kalender konden krijgen en waar we nog even een plaspauze ingelast hebben. Daarna op weg naar Vancouver in Canada. Tot de rijksweg heb ik gereden, daarna heeft Yvonne het stuur overgenomen, zodat ik de foto’s kon uitzoeken en alvast wat aan de weblog kon werken. De route brengt ons door een mooi gebied.

Na iets meer dan een uur rijden, komen we bij de grens aan. We zijn benieuwd hoe dat hier zal gaan. We zien aan de andere kant van de weg de US grenscontroles al, en die zien er streng uit; achterkleppen staan open en worden volledig doorzocht. Wij kunnen nog doorrijden, en zien dan een nieuw complex staan, waar we in de rij moeten aansluiten. Er staan een stuk of 8 auto’s voor ons, en eigenlijk gaat het best snel. Onze paspoorten worden gescand, we krijgen wat vragen over onze reis (waar we aangekomen zijn, waar we vandaan terugvliegen, of we nog familie gaan bezoeken, hoe lang we hier blijven, etc.). Maar alles gaat relaxed, alhoewel streng.

We krijgen een papiertje en we moeten direct links parkeren om stempels in onze paspoorten te gaan halen in het gebouwtje. Als we 10meter hebben gereden en naar de parkeerplaatsen willen rijden, staat er al weer iemand die onze paspoorten vraagt. Die loopt naar een tafeltje, zet de stempels en komt terug met de boodschap dat we door kunnen rijden met de rest van het verkeer. Dat ging dus wel soepeltjes. De parkeerplekken werden namelijk ook gebruikt om de hele auto onderste boven te keren en koffers te doorzoeken. Maar we zijn dus in Canada ! Letterlijk op de grens krijg ik een sms ‘Welkom in Canada’, waarbij de provider in mijn schermpje zelfs aangeeft dat we op KPN netwerk zitten; apart ;-) !



Ineens is alles weer in kilometers, ook TomTom passen we maar gelijk aan. Raar om dan ineens alles in meters te horen en zien ! We moeten nog ongeveer 40minuten rijden vanaf hier. Ik ben inmiddels ook weer helemaal bij met de weblog. De benzinetank begint voor het eerst leeg te raken, en we hebben eigenlijk niet nagedacht (of uitgezocht) waar we goedkoper kunnen tanken; in Canada of de US. We nemen een afslag met McDonalds en benzinestation. Wat blijkt bij de McDonald, het teken van Canada (de Maple Leaf) staat hier gewoon in het McDonald teken ?! We nemen lekker een ijsje (geen chocolate dipped cone helaas …) en Yvonne een hamburger.

  

We gooien de benzinetank vol, en betalen iets meer dan in de US. Maar ook hier is benzine erg goedkoop (ongeveer CAD$ 1,05 per liter). We rijden verder naar Vancouver en onderweg doet het allemaal weer een beetje raar aan. Waar zou je dit mee moeten vergelijken, lastig. Heel geweldig vinden we het nog niet, maar we rijden ook niet door de beste wijken volgens ons. Wat ook heel apart is, is dat de highway gewoon midden door de stad loopt, 2 of 3 banen breed en met veel stoplichten. We doen over dit laatste stuk dan ook heel lang. Daarnaast is de linkerbaan ook de rijstrook om linksaf te slaan. Maar als de andere kant ook rijdt, kan je daar lang staan. Ik dacht, ik ga lekker links staan voor het stoplicht, want die rij is bijna helemaal leeg, iedereen gaat rechts staan. Totdat ik daar dus gewoon de hele tijd moest blijven staan, omdat er 2 voor me linksaf wilden, en niet konden vanwege het tegengestelde verkeer … Dus gelijk weer van geleerd.



Het hotel ligt midden in het centrum, dus dat was ook nog even goed uitkijken. Er zijn veel 1-richting straten, dus we moesten nog even een rondje. Maar de locatie is super, de service is uitmuntend en de kamers zijn prachtig. We zitten op de 20e verdieping en ik heb weer een mooie upgrade naar een suite kunnen regelen. Als we net binnen zijn, wordt er aangebeld; ze hebben speciaal voor de kinderen wat te drinken en popcorn ! Leuk zeg !

  



We komen pas om 17:30 aan, en gaan dus snel op zoek naar wat te eten. We lopen de grote winkelstraat, Robson street, op en vinden een Red Robin. En ook hier, de Maple Leaf van Canada staat hier weer in het Red Robin teken ! Overigens, hier ziet het er gezellig uit. We gaan morgen eens wat uitgebreider kijken. We eten heerlijk bij de Red Robin, en vragen ook hier, zoals ook in de US, om twee glazen van Red Robin (omdat hier het Canadese teken erop staat). Voor degene die het niet weten, de kleur van onze ‘Robin’ is rood, omdat we vroeger een kleurencode hadden om ze uit elkaar te houden (1-eiïge tweeling). Die kleuren zitten er nog steeds helemaal in. Dus een restaurant dat Red Robin heet …. De glazen krijgen we ‘voor niets’ van de manager. En de rekening uiteindelijk (incl. tip) CAD$ 37. En ook nog eens prima gegeten allemaal !

We lopen weer terug richting ons hotel, en maken nog een foto bij een aftelbord van de Olympische Spelen. Daarna nog even een foto voor het hotel zelf, en om 19:30 zijn we weer in het hotel. Aangezien ze hier nog speciaal voor kinderen een ‘Kid Zone’ hebben ingeruimd in 1 van de conferentie zalen, willen de mannen hier nog even heen. Er staan allemaal computers en tv’s opgesteld met Playstation 3 en Wii spellen erop. Daarnaast nog een relax-bank met films, tafels met allemaal bord-spellen. En daar wilden ze natuurlijk nog even heen. Ze vinden het geweldig.

Als Yvonne en ik even later op de kamer komen, staat er een schaal met verse aardbeien, een potje met chocolade die we moeten verwarmen, en wat nootjes en slagroom om die in te dopen. Wat geweldig zeg, dat wordt smullen straks voor mij en de mannen. We doen het vuur in ieder geval vast aan, zodat de chocolade dan gesmolten is. Yvonne kijkt lekker wat tv in ons heerlijke bed, terwijl ik de weblog weer bij  werk.

       

Om 20:30 zijn de mannen (zoals we gevraagd hadden) weer terug op de kamer. De aardbeien vinden ze natuurlijk helemaal geweldig. Ze moeten hun nieuwe shirts maar uitdoen ! En ik moet zeggen, het smaakt verrukkelijk ! De mannen gaan nog even lekker DS-en, terwijl ze de TV in hun ‘eigen’ kamer aan hebben staan. Daarnaast hebben ze ook nog een eigen badkamer en toilet. Dit vinden ze natuurlijk prachtig ;-) !

     

Ik heb zo het vermoeden dat we de komende dagen ook lekker veel in het hotel zullen zijn. Gewoon nog even lekker relaxen en genieten van de luxe hier, voordat we ‘basic’ de nationale parken ingaan. Het zwembad ziet er hier ook helemaal geweldig uit en het weer voor de komende dagen lijkt ook goed te worden. Natuurlijk gaan we ook de bezienswaardigheden hier bekijken, maar dan snel weer terug ;-) ! Om 21:15 is de weblog weer ingeladen, en gaat het licht weer uit. Yvonne is al iets eerder in slaap gevallen. Het bed voelt super aan, dus ook dat zal vast goedkomen vannacht !

---PLANNING---

We hebben voor vandaag gereserveerd voor een (Killer) whale watching tour bij Island Adventure Cruises in Anacortes, op ongeveer 1,5 uur van Seattle, onderweg naar Vancouver. De tour duurt 5 à 6 uur en brengt ons richting Vancouver Island, waar in deze periode de Orca's voorkomen. Er vliegen helicopters en vliegtuigen al vroeg rond, om ze te localiseren. En de verschillende maatschappijen werken ook met elkaar samen, dus heel 'echt' is het in die zin niet. Maar wel echt in het wild natuurlijk, en dat lijkt ons een prachtige ervaring, hopelijk gaan we ze echt zien.

De tour begint om 9:30 en we moeten ons al op tijd melden, dus we moeten weer vroeg op pad vanuit Seattle. Maar we zullen dan nog steeds wel vroeg wakker zijn, dus geen probleem voor ons. Waarschijnlijk kunnen we rond 16uur weer de auto in op weg naar Vancouver, wat dan nog ongeveer 2 uur rijden is. Dus we komen op een mooie tijd aan. We kunnen nog even wat boodschappen doen en lekker ergens wat eten, voordat we in ons hotelbed kunnen neerploffen. En ook daar kijken we wel naar uit, want het is een van de beste hotels van Vancouver, het Four Seasons !