29 juli 2009
Afgelegde kilometers: 220miles
Hotelovernachting: Best Western the Plaza Hotel, Thermopolis
Prijs: geboekt via priceline, $ 148 = EUR ..
Weer vandaag: start mooi en zonnig, maar al snel bewolkt, zwaar bewolkt en wat druppels
(Klik voor vergroting)
Ik word weer rond 6:45 wakker, maar ik blijf nog even liggen. Ik heb prima geslapen en om 7:15 ga ik weer achter de laptop. Ik werk al mijn email weg, lees wat weblogs bij en werk ondertussen Dag17 bij (ik loop dus gewoon 3 volle dagen achter). En Dag17 was misschien wel onze langste dag (vroeg op, heel de dag onderweg), dus daar ben ik nog wel even zoet mee. Om 8:30 stap ik de douche in en als ik eronder uitkom, is iedereen wakker (en ik douche echt niet lang hoor, en ik sta ook niet te zingen). De mannen gaan ook de douche in, terwijl Yvonne de spullen weer bij elkaar zoekt en inpakt. Om 9:20 lopen we naar het gratis ontbijt; helaas was dat tot 9uur … Overigens kunnen we nog wel wat krijgen als we dat willen, maar we slaan over, ziet er niet heel bijzonder uit. We gaan wel lekker verse broodjes halen. Op de kamer werk ik nog het laatste stukje van de weblog bij, zodat ik in ieder geval de tekst van Dag17 kan inladen; foto’s komen dan wel later. We laden de auto weer in, ik check nog even uit en we zijn op weg.
Het is inmiddels bijna 10uur, en Yvonne had gisteren onderweg naar de Albertson’s een dierenwinkel gezien, dus daar moet ze even naar binnen. Yvonne geniet hier altijd zo en ze vindt natuurlijk iets wat met Newfoundlanders te maken heeft, dus dat moet weer gekocht worden ….
Daarna rijden we door naar Albertson, waar we heerlijk verse broodjes kopen voor het ontbijt en voor onderweg. We kopen ook nutella en verse rosbief. We willen gelijk op weg, dus Yvonne maakt de broodjes in de achterbak klaar, zodat we gelijk op weg kunnen. De broodjes smaken echt zo super lekker, hier kan haast niets anders tegen op !
Uiteindelijk pas om 11uur gaan we dus op pad. We rijden dezelfde weg naar Grand Teton NP weer terug als gisteren. We rijden weer langs het Jackson Hole Airport, en er blijkt een National te zitten. Laten we even kijken of we wellicht de auto kunnen ruilen, wel leuk om wat anders te rijden. We zien hier, in tegenstelling tot onze vorige poging, wel veel grote auto’s staan. Maar helaas, als ik binnen sta, blijken ze volledig uitverkocht te zijn voor vandaag. Alles wordt vandaag uitgegeven. Ongelooflijk, maar in de verhuur hebben ze blijkbaar wel problemen. We rijden Grand Teton in over de snelweg nu, de US191. De uitzichten zijn ook hier weer ongelooflijk, de weg rijdt evenwijdig aan de weg die we gisteren reden, en gezien de grote vlaktes ertussen, is dat ook niet verwonderlijk. Ook vandaag rijden we weer midden op de dag, net als gisteren, dus wildlife zien we (ook net als gisteren) helemaal niet.
We zijn nu dus in een half uur door Grand Teton heen en rijden via de US287 richting Dubois. En we dachten van het roadwork af te zijn, maar we krijgen 17miles aan dirtroad, omdat ze met de weg bezig zijn. Dan hebben we nog geluk dat we (rustig) door kunnen rijden, want er zijn ook veel stukken 1-baans (en de andere kant staat dus stil). Het is wel vrij rustig op deze weg, dus dat scheelt ook weer. Maar we zijn wel erg onder de indruk van de omgeving. We hadden alleen maar vlaktes en boerderijen verwacht, maar niets is minder waar. De omgeving, met name na Budois, is echt verschrikkelijk mooi, met bergen, meertjes, bossen en in veel gekleurde stenen/rotsen.
Het is wel zwaar bewolkt, met zo nu en dan een beetje zon. Als we rond 13:15 in de verte kijken, ziet het er heel donker uit. We besluiten te gaan lunchen en vinden een mooi plekje langs de weg. Maar het is vrij fris, en het lijkt ook te gaan regenen, dus Yvonne maakt weer broodjes klaar achterin, en ik zorg voor de aardbeitjes, en we hebben weer een heerlijke lunch in de auto !
Om 14:45 komen we aan in Riverton, met nog ongeveer 60miles te gaan naar Thermopolis. Hier zien we een McDonald ! We nemen lekker een ijsje en Yvonne weer een sinaasappelshake bij de Arby’s, terwijl de weblog van Dag17 inlaadt. Om 15uur rijden we weer door, het laatste uurtje. Riverton is overigens best nog een redelijke stad, wat echt cowboy-achtig aandoet, ondanks zijn redelijke omvang. Het laatste stukje lijken we wel door de Grand Canyon te rijden, we worden aan twee kanten door hoge rotswanden omgeven. Volgens bordjes langs de weg, gaat het om (afwisselend) 100 – 600miljoen jaar oude rotsen. Het is echt ongelooflijk mooi hier, we staan er versteld van.
Om 16uur rijden we Thermopolis in. Het lijkt een vrij verlaten stadje, zeker niet groot en veel vervallen oude gebouwen. Maar wel een Pizzahut en McDonald naast elkaar. Al snel zien we het Thermopolis Hot Springs State Park, en we moeten daar echt naar binnen rijden om bij ons hotel te komen. Dat ziet er aan de buitenkant ook wat oud uit (maar wel heel gezellig) en blijkt een ‘historic landmark’ te zijn, wat recent helemaal gerenoveerd is. Als we naar de ingang lopen, ruiken we de ‘sulphur’ (rotte eieren) lucht weer, die we in Yellowstone bij de geisers ook roken; de hot springs ! We krijgen een kamer op de 1e (of zoals Amerikanen zeggen op de 2e) verdieping. Balen, want dat is weer slepen met de koffers. Dat heb ik in ieder geval geleerd voor een volgende reis, als we in motels zitten. Een request voor een kamer beneden.
We blijken een family suite te hebben (had ik ook geboekt, bleek achteraf) en ze hebben ook maar 28 kamers of zo, waarvan de helft family suites is. We lopen langs het zwembad en we zien alleen maar oudjes … Maar de kamer is echt prachtig; heel ruim, een aparte woonkamer en een grote slaapkamer met een groot king size bed. Daarnaast een magnetron en een ijskast. We zijn hier helemaal happy mee.
We doen eerst even lekker rustig aan, ik zit wat achter internet, Yvonne ligt wat tv te kijken, de mannen natuurlijk aan de DS en achter de tv (spongebob blijft favoriet). Restaurants blijken hier niet veel te zijn, en zeker ook niet geweldig. We besluiten dan maar wat bij de Pizza Hut te halen. Als we daar binnenstappen, blijkt het een restaurant te zijn … Nou ja, we hebben toch niets beters te doen ;-) ! Ze hebben ongeveer 10 tafels, dus groot is het niet. Maar het zit redelijk vol. Robin en ik nemen samen een kleine pizza, Matthew buffalo wings en Yvonne een pasta. Het smaakt allemaal prima.
Als toetje denken we maar een ijsje bij de lokale supermarkt te halen; de McDonald heeft geen chocolate dipped cones, dus dan maar lekker Hagen Dasz of zo. We hebben toch een ijskast, dus we kopen 6 cornetto’s en een beker vanille ijs van Ben & Jerry’s. Als we rond 19:15 in het hotel aankomen, blijken we dus wel een ijskast, maar geen vriezer te hebben … Daar zitten we met die ijsjes, want we zitten flink vol van de Pizza Hut … Matthew neemt nog wel een cornetto, maar Robin, Yvonne en ik slaan over … Dus er gaan er twee de ijskast in, die we op maximaal koelen zetten, net als de Ben & Jerry’s ….
Om 19:45 gaan de mannen het zwembad in, ik duik er om 20uur in. De mannen hebben het heerlijk naar hun zin. Om 20:30 gaan we de Spa/hottub in, die volledig gevoed blijkt te worden uit de hot springs uit het park. Dat ruik je dus ook goed (al op het moment van hotel binnen stappen), gelukkig niet in de kamer ;-) ! Het is heerlijk warm, en we hebben het prima naar ons zin. Om dit tijdstip zijn de oudjes al naar bed denk ik, want het is heerlijk rustig hier.
Ik ga om 20:45 weer terug naar de hotelkamer en om 21:30 haal ik de mannen uit het zwembad. Ik vraag nog even aan Yvonne of ik erg stink naar ‘rotte eieren’, maar het valt mee, ik hoef niet te douchen ;-) ! Om 21:45 blijkt de Ben & Jerry’s het redelijk uitgehouden te hebben, de cornetto’s niet helaas … Alhoewel wat papperig, smaakt het prima met de aardbeitjes, die in 1 keer helemaal op gaan ! Tot 22:30 kijken we nog wat tv en daarna gaan we lekker slapen. Een heerlijke relaxte dag achter de rug.
---PLANNING---
We hebben weer een rit van ruim 325km voor de boeg, eerst weer een stuk door Grand Teton NP, waarna op ons gemak richting Thermopolis rijden.
6 opmerkingen:
Ja die rotte eieren lucht ken ik.... maar leuk dat de hottupe dus extra gezond is .. en lachen met die ijsjes. ohoh..Nou fijn dat je weer bij bent. LIEFS!!!!!!!
O,o, die ijsjesverhalen; de rillingen lopen over m'n rug! Jullie hebben volgens mij gelukkig een ijzeren gestel en zeven engeltjes op jullie schouder. Als zich ergens veel vervelende bacterien in ontwikkelen, is het wel in ontooid ijs.....Gelukkig wordt er niemand ziek van.
Vanaf nu komen jullie op de reis op voor ons onbekend terrein. Ben dus erg benieuwd naar jullie belevenissen in this neck of the woods.
Ik las net een klein berichtje in een Amerikaanse krant dat er in NW USA een ernstig tekort dreigt te ontstaan aan aardbeien. Er schijnt sinds een week of 3 een Nederlandse familie rond te trekken die overal de voorraden aardbeien opkoopt :-)
Lekker hoor, blijf genieten van al het moois dat jullie zien en van de aardbeien en het ijs !
Greetz,
Patrice
Dat verhaal van die ijsjes blijft leuk, kan je ook lekkere milkshakes van maken. :)
Heerlijk zo'n hottub, zeker na zo'n lange dag rijden.
Mooie kamer weer, ik dien ook altijd het verzoek in om een kamer op de begane grond maar lukt niet altijd helaas en dan is het slepen geblazen.
gr. Paula
Wat hebben jullie weer een mooie dagen achter de rug! Geweldige avonturen en al weer mooie foto's.
Balen dat Yvonne op haar knie gevallen is maar gelukkig viel het uiteindelijk een beetje mee en gaat het al weer beter. Sinds ik vorig jaar mijn pols gebroken had tijdens een knullige val krijg ik de kriebels als ik iemand zie vallen.
Ik wens jullie weer veel plezier maar dat gaat vast wel lukken! ;-)
Groetjes,
Sonja
Eindelijk heb ik de tijd gehad om jullie verslag te lezen. Het heeft me bijna de hele avond gekost maar wat heb ik genoten!
Heerlijk om al die bekende plekjes in Canada weer even terug te zien. En zo herkenbaar allemaal. Jullie zijn ook fans van Earls geworden las ik, lekker eten daar hè (en een leuk uitzicht voor de mannen natuurlijk:) )
Gelukkig hebben jullie ook veel beren gezien, dat is toch altijd net de kers op de taart.
Vervelend dat Yvonne gevallen is, ik hoop dat de pijn inmiddels minder is.
Veel plezier de komende dagen in de Black Hills, ik blijf jullie volgen.
Groetjes Marjon
Een reactie posten