8e Dag - Onderweg naar Jasper National Park

17 juli 2009

Afgelegde kilometers: 277 miles
Hotelovernachting: Patricia Lake Cottage, Jasper
Prijs: CAD 207 = EUR ..
Weer vandaag: Zonnig en warm
Wildlife: Beer, eekhoorns, elk


(Klik voor vergroting)

Mijn eerste opmerking van de dag: ROLAND, HARTSTIKKE BEDANKT VOOR JE TIP (lees verderop).

Eigenlijk prima geslapen vannacht. Het bed zijn eigenlijk gewoon 2 matrassen op elkaar (zien we vanmorgen), maar ik slaap zelfs tot 7:00; en de bedden zijn lekker knus ;-) ! De mannen slapen nog, maar Yvonne is door mij ook wakker geworden. We kijken even samen naar The Open, die ze ook hier lekker uitzenden. Om 7:30 ga ik douchen en aankleden. De douche is niet geweldig, maar daar komen we wel overheen. Het ziet er verder allemaal keurig netjes uit.

Om 8uur ga ik op pad, op zoek naar verse broodjes. Maar eerst natuurlijk even snel mijn emails ophalen; het zijn er maar 65 voor vandaag … Ook veel leuke reacties op de weblog; iedereen gaat er blijkbaar al vanuit dat ik in Jasper geen bereik heb, we zullen zien …. Daarna de auto in en op weg. Eerst naar de overkant van de weg, waar staat dat er verse gebakken wordt. Maar dit blijken met name muffins en met vlees gevulde broodjes te zijn. Als ik vraag of er ergens een verse bakker zit, geeft ze aan dat er een Safeway iets verderop zit, waar ze vers bakken.

Ik weer op weg dus, eerst een stukje terug, dan het ‘dorp’ in, wat met name bestaat uit bedrijven waar je kan gaan raften. Ik geloof nooit dat hier een Safeway zit …. Als ik al een stukje gereden heb, en bijna wil teruggaan, zie ik een soort supermarkt: Safety ! Verkeerd verstaan zeker. Het ziet er niet uit aan de buitenkant, maar ik ga maar kijken. En ik word heel positief verrast; ze hebben hier alles en staan veel vers brood te bakken. Ook echt broden, maar ook allerlei verse broodjes, zo uit de oven. Een absolute aanrader dus ! Daarnaast natuurlijk een lekkere bak verse aardbeien gekocht, en rosbief door henzelf bereid !

Uiteindelijk ben ik dus pas om 8:45 terug. Omdat een van de reacties op ons weblog van Roland was, dat het eigenlijk zonde zou zijn om het park Wells Gray over te slaan, nu we daar zo dichtbij zijn, besluit ik nog even naar het visitor center te gaan. Maar helaas, die gaat pas over een kwartier open. Op onze kamer is alles al in gereedheid (ben ook 3 kwartier weggeweest); iedereen aangekleed en koffers weer klaar om mee te nemen. De mannen nemen allebei 2 verse croissantjes, Yvonne en ik twee verse broodjes met rosbief. Het smaakt echt ongelooflijk lekker !

Om 9uur laad ik de auto in en ga uitchecken (en natuurlijk nog even snel mijn voorbereide emails op mijn blackberry versturen en nog wat nieuwe emails binnenhalen). Om 9:10 rijden we dus weg; is prima bevallen dit hotelletje. Letterlijk aan de overkant zit dus de ingang van Wells Gray Park en het Visitor Center. Nu zijn ze open en we vragen wat doenbaar is in een ochtendje. We kunnen de highlights makkelijk zien in 2,5 – 3uur. Het eindpunt hiervan is 47km rijden en tussendoor zijn het kleine stukjes lopen. Dat lijkt ons wel een goed idee, we gaan ervoor.

 

Het eerste uitkijkpunt is Spahats Falls, een paar kilometer rijden. We parkeren de auto en lopen in een paar minuten naar het eerste uitkijkpunt: WAUW ! We kijken een Canyon in, waar we horen dat er een waterval is, die we nog niet zien. Maar het uitzicht de Canyon uit, met het wilde water en de hoge steile wanden, is echt geweldig. Het is ook heerlijk druk, we staan hier alleen. We lopen een stukje verder en krijgen dan uitzicht op de waterval, die vanuit de Canyon wand komt, wat een fantsatisch uitzicht. Dit is absoluut genieten; ook nog eens met prachtig weer (bijna strakblauw). De foto’s de Canyon uit, geven een onduidelijk beeld, net als in de Grand Canyon moet je er eigenlijk geweest zijn om de schoonheid te begrijpen.

  

We lopen langs de rand helemaal terug naar de auto, wat ook nog fantastisch is; de standaard route brengt je al eerder terug naar de parkeerplaats, maar dit is eigenlijk veel mooier en brengt je bijna op dezelfde plek terug. We zijn overweldigd door de schoonheid hier. Dit voorspelt veel goeds voor de rest. We moeten nu een flink stuk rijden, een kilometer of 20. Hier kunnen we dan een dirtroad op, die je naar een uitkijktoren brengt. Dat is een weg van 4km, en gaat sommige stukken steil omhoog. Het is verder niet eng om te rijden, aan 1 kant rotsen en aan de andere kant voornamelijk bomen.

De uitkijktoren laat je bijna 360 graden de omgeving zien. Maar het gaat voornamelijk om boomtoppen en de bergen in de verte, veel met sneeuw erop. Leuk om gezien te hebben, maar voor ons niet echt het omrijden waard. Geen spijt verder, maar indrukwekkend zeker niet.

 

We dalen weer af en rijden verder naar Dawson Falls; dat is weer een klein stukje rijden, maar een minuut of 10 lopen. We parkeren en zien hier dat het voor het eerst wat drukker is, er staan zeker een stuk of 10 auto’s op de parkeerplaats. We zien al gelijk de woeste rivier en een brug erover. Hier zie ik ook wat muggen, en ik kan er 1 gelijk neerslaan. Ik heb een hekel aan die beesten. We lopen verder het pad af door de bossen en ook Matthew en Robin krijgen wat mug-aanvallen, die we allemaal afslaan. Yvonne heeft nergens last van …



Als we verder lopen, komen we bij het uitkijkpunt op deze prachtige brede waterval ! Wat een gezicht, echt verschrikkelijk mooi. Yvonne haalt het statief erbij, om ons samen op de foto te krijgen. Maar we krijgen, zeker hier vlak langs het water, een gigantische aanval van de muggen. Echt niet normaal, we hadden ons moeten inspuiten, want we worden echt gek. En vooral Yvonne, die wordt compleet lekgestoken, hebben we het idee. Ik heb gewoon twee ‘bebloede’ handen van de muggen die ik dood heb geslagen. We besluiten snel hier weg te gaan, dit is echt niet normaal meer. Roland, als je nog een extra kleine tip had kunnen geven, had het over die muggen geweest ;-) ! In de auto gelijk anti-jeuk spul over ons hele lichaam !



We rijden verder, en blijken zelf nu over die brug te rijden die we zojuist beneden zagen liggen. Je kunt net de waterval niet zien, maar het woeste water is ook geweldig. We rijden verder naar het laatste punt, de Helmcken Falls. We parkeren en lopen bijna gelijk bij het uitkijkpunt. Natuurlijk spuiten we ons eerst helemaal in om ons tegen de muggen te weren, wat ook goed blijkt te werken; geen aanvallen meer. Ook dit is weer een geweldig plekje, en hier kunnen we wel een foto van ons vieren maken.

  

Het is inmiddels 11:30 en we besluiten weer terug te gaan en op weg naar Jasper. Wat een geweldig park hier, en zeker een aanrader. Als je hier langs komt, en maar weinig tijd hebt, rijd dan in ieder geval langs de eerste waterval, de Spahats Falls. Daar ben je zo en entree in het park is gratis. Zeker de moeite van de kleine rit waard. Onderweg, net na de Dawson Falls, is er nog een klein punt, wat volgens ons een mooi foto-punt is. Terwijl Yvonne weer lekker aan het instellen en klaarzetten is, klauteren de mannen naar beneden naar de rivier. Heerlijk voor ze.

 

Daarna rijden we weer verder, en aangezien we al flink trek hebben gekregen, besluiten we weer bij Spahats Falls uit te stappen en daar lekker onze broodjes op te eten. Een geweldige locatie, al hebben ze hier geen tafels, dus we kiezen een grote rots uit en met het uitzicht op de waterval en met name het geluid hiervan, genieten we heerlijk van de lekkere broodjes, natuurlijk onder andere met verse aardbeitjes !

  

Om precies 13uur rijden we uiteindelijk het park uit; dit was echt geweldig. Yvonne neemt het stuur over, zodat ik de weblog alvast wat kan voorbereiden en de foto’s kan uitzoeken. Daarnaast moest Robin zijn DS kaartje gemaakt worden (formatteren …) en nieuwe spellen erop. Het is nog dik 300km rijden naar Jasper. We rijden nog langs ons hotel en daarna kunnen we genieten van de prachtige vergezichten. Een heel groot deel van de weg betekent dat de rivier naast ons, met hier en daar een waterval, uitzichten op bergen met ijstoppen. Het is echt prachtig hier.

 

Rond 14:30, als we ongeveer 1,5uur onderweg zijn, gaat Yvonne ineens (beheerst) vol in de remmen en naar de zijkant van de weg. Er stond een auto met knipperlichten langs de weg, dus ze keek goed en zag een beer ! Maar omdat wij nog helemaal moesten remmen, waren we er al een stuk voorbij. Ik zei natuurlijk GELIJK KEREN ! Maar ze zag nog iets in de verte en wat denk je ! NOG EEN BEER !!! MAAR NU HELEMAAL ALLEEN VOOR ONS !!! Gewoon, op 5 – 8 meter van de auto. De riem van ‘onze’ beer (we noemen onze hond, een bruine Newfoundlander, ‘onze beer’) is nog langer ….

 

Ik heb ongeveer 100 foto’s genomen, we hebben gefilmd, terwijl Yvonne rustig meereed, met hoe hij liep. Het was duidelijk een zwarte beer, hij was lekker aan het snuffelen tussen de bloemen en bessen, duidelijk helemaal op zijn gemak. De vakantie is 100% al helemaal geslaagd, lijkt moeilijk te geloven, maar dit is voor ons zo speciaal. Zeker omdat hij gewoon voor ons alleen was. Niemand stopte, wellicht omdat ze het in de greppel, een stukje lager dan de weg, niet konden zien. Op het moment dat ik van foto camera naar film camera wilde wisselen, begon hij ineens rechtop, met zijn gezicht richting ons, tegen een boom op zijn rug te krabben !!! Dat hebben we dus NET niet op foto of film. Maar dat staat in ons geheugen gegrift !

 

  

We zijn hier de rest van de rit helemaal van onder de indruk, uiteraard. De mannen zijn inmiddels wel weer lekker aan de DS, terwijl wij het hier alleen maar over die beer hebben. Natuurlijk blijven we hopen nog meer beren te zien, en hebben we de kans zodanig vergroot, door veel parken te bezoeken waar deze prachtige beren leven, maar dat we hem hier al zo snel zouden zien, daar hadden we echt nog niet bij stilgestaan.

  

Goed, weer verder met de orde van de dag, jullie weten het nu wel ;-) ! We moeten om 15uur nog ongeveer 1,5uur naar Jasper. De omgeving is heel erg aan het veranderen. We zien steeds meer bergen om ons heen, en die worden steeds hoger en we zien steeds meer sneeuw op de toppen. We komen duidelijk in de buurt van Mt Robson, de hoogste berg in de Canadese Rockies.



En we rijden Mt Robson Park binnen, waar we even bij de Visitor Center kijken en ook voor de zekerheid de tank volgooien. Hier maken we nog wat foto’s, maar helaas ligt de top in de wolken, zoals wel vaker begrepen we ;-) !



Om 16:15 komen we bij de ingang van Jasper NP, daar kopen we de Canadese jaarpas voor de National Parks. Daar moeten we de klok een uur vooruit zetten en is het ineens 17:15. Als we net daar rijden, zien we ineens auto’s aan de andere kant van de weg stilstaan. We stoppen, draaien om en gaan kijken. Er staan 2 elk, die later de bosjes in gaan.



Als we weer een stuk verder rijden, zien we weer een zelfde soort ritueel. Hier blijkt een hele grote elk, met een gigantisch gewei door de struiken te banjeren. Als de meeste mensen wegzijn, en wij nog even wachten, komt hij de bosjes uit, voor een prachtige foto-shoot van ons ! Geweldig weer.



Als ik de muziek op mijn mobiel weer wil aanzetten, zie ik ineens dat ik bereik heb ! Ik twitter snel dat we een beer gezien hebben, we checken of Joey nog wakker is (het is 1:30 in Nederland) en hij is net terug van zijn werk. Al snel rijden we het plaatsje Jasper binnen, en wat is dat groot zeg, ziet dat er gezellig uit ! Veel winkels, restaurants, etc. Hartstikke leuk zeg ! Het is al 18:00 (alhoewel voor ons ‘gevoel’ 17:00), maar we hebben best al trek. We besluiten de Earl hier eens te gaan proberen. Die vinden we al snel en er is gelukkig nog plek genoeg. We kiezen allemaal wat anders dan de vorige dagen en het smaakt weer erg lekker. Alhoewel de prijzen hier wel wat hoger liggen dan in Vancouver zelf, maar niet overdreven.

 

Om 19uur rijden we weer door, op weg naar onze overnachtingsplek voor de komende 2 dagen; Patricia Lake Lodge. Het is nog ietsje verder rijden dan we denken, maar het ziet er heel erg gezellig uit. We checken in en krijgen huisje nummer 2; het zijn soort simpele (en kleinere) Center Parcs huisjes, zonder airco. Maar nogmaals, het ziet er heel erg gezellig uit. Het is nog steeds prachtig weer, goed warm zelfs.



De mannen hadden bij de check-in al allerlei verschillende speelattributen gezien, dus die gaan badmintonnen, voetballen, american football en frisbeeën. Lekker in het zonnetje. Yvonne en ik lopen even naar het Patricia Lake. En hoe kan het ook anders met zo’n naam ;-), het is echt prachtig ! De mannen komen ons al snel achterna en checken even de temperatuur van het water …. KOUD !! Maar het is prachtig hier.

  

Om 20:15 besluiten we nog even naar het dorp te rijden. Het is nog steeds zo’n lekker weer. We parkeren de auto op een willekeurige plek, en lopen langs de verschillende (souvenir) winkeltjes en eindigen uiteindelijk bij een (relatief) grote supermarkt, waar ik morgenochtend vers brood mag gaan halen. Wij kopen er in ieder geval verse aardbeitjes, ijsjes en watermeloen. Ik check nog even of ik hier gratis op internet kan, want in onze bungalow hebben we geen internet, behalve ik op mijn mobiel. Maar dat werkt niet snel genoeg, en ik heb geen zin om een half uur door het dorp te rijden, op zoek naar gratis internet. De thuisblijvers moeten maar wachten !



Om 21uur rijden we weer terug naar onze bungalow, terwijl ik de weblog nog wat bijwerk. Ik ben in ieder geval qat betreft tekst en foto’s weer helemaal bij met vandaag. Wat een GEWELDIGE dag was dit zeg, dit hadden we niet kunnen dromen. De mannen duiken om 21:15 nog even het bubbelbad in, terwijl ik via mijn blackberry de weblog even kort bijwerk.



Rond een uurtje of 10 gaan we naar bed, het is wel een uur vroeger hier, dus we kijken nog even tv. Maar we willen morgen wel vroeg op (extra vroeg dus), dat is de beste wild life viewing tijd ;-) ! Al zou je dat na vandaag niet zomaar zeggen.

---PLANNING---

Vandaag rijden we Jasper National Park in, wat nog ongeveer 320 km rijden is. Daar overnachten we in een mooie cottage voor 2 nachten en zullen ter plekke indelen wat we allemaal vandaag en morgen gaan bekijken in de omgeving.